Zapewnienie bezpiecznego schronienia dla mieszkańców w sytuacjach kryzysowych lub w czasie konfliktu zbrojnego to jeden z absolutnych priorytetów systemu ochrony ludności. W celu ochrony przed zagrożeniami powstałymi w wyniku klęsk żywiołowych, zdarzeń o charakterze terrorystycznym lub działań wojennych wykorzystuje się obiekty zbiorowej ochrony. Obowiązująca ustawa o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz szczegółowe rozporządzenie w sprawie warunków technicznych precyzyjnie definiują, kategoryzują te obiekty i wskazują różnice między nimi. 

Budowle ochronne – wspólny fundament

Obiekt budowlany (lub jego część) uznaje się za budowlę ochronną na podstawie formalnego wyznaczenia, porozumienia lub decyzji właściwego organu ochrony ludności.

Zgodnie z przepisami technicznymi, obiekty te podlegają ścisłym wymogom lokalizacyjnym – odległość od miejsca przebywania ludności do budowli ochronnej nie może być większa niż 500 m w granicach administracyjnych miasta oraz 1000 m poza tymi granicami. Ponadto, każda budowla ochronna musi zapewniać bezpieczne przebywanie, przy czym powierzchnia netto nie może być mniejsza niż 1 m2 na osobę.

Po oficjalnym uznaniu obiektu za budowlę ochronną, nadaje mu się określoną kategorię odporności oraz jeden z dwóch statusów: schronu lub ukrycia.

Czym jest schron i jakie ma kategorie? 

Schron to budowla ochronna zapewniająca najwyższy poziom bezpieczeństwa. Zgodnie z prawem jest to uznany za budowlę ochronną obiekt budowlany (lub jego część) o konstrukcji zamkniętej i hermetycznej, wyposażony w urządzenia filtrowentylacyjne lub pochłaniacze regeneracyjne.

W zależności od poziomu ochrony, schrony dzielą się na trzy kategorie:

  • Schron kategorii S-1 – zabezpiecza przed skutkami wybuchu wywołującego nadciśnienie rzędu co najmniej 100 kPa, wstrząsami, zagruzowaniem, odłamkami amunicji i ostrzałem, a także zapewnia co najmniej 1000-krotne osłabienie promieniowania przenikliwego gamma oraz chroni przed skażeniami chemicznymi, biologicznymi i pożarami.
  • Schron kategorii S-2 – to obiekt podziemny, który spełnia wymogi S-1, a ponadto wytrzymuje nadciśnienie fali padającej o wartości co najmniej 200 kPa i zapewnia 1500-krotne osłabienie promieniowania gamma z opadu promieniotwórczego.
  • Schron kategorii S-3 – to obiekt podziemny o rygorystycznych parametrach, zabezpieczający przed oddziaływaniem skutków wybuchu o nadciśnieniu co najmniej 300 kPa.

Czym jest ukrycie i jak się dzieli? 

Ukrycie, podobnie jak schron, ma status oficjalnie uznanej budowli ochronnej, jednak jest to obiekt budowlany o konstrukcji niehermetycznej. Zapewnia on fizyczną barierę ochronną, którą również dzieli się na trzy kategorie odporności:

  • Ukrycie kategorii U-1 – zabezpiecza przed obciążeniami spowodowanymi zagruzowaniem i spadającymi elementami, odłamkami amunicji oraz ostrzałem z broni małokalibrowej.
  • Ukrycie kategorii U-2 – spełnia wymagania kategorii U-1, a dodatkowo chroni przed promieniowaniem przenikliwym gamma, zapewniając jego co najmniej 100-krotne osłabienie.
  • Ukrycie kategorii U-3 – spełnia wymagania kategorii U-2, a ponadto gwarantuje zabezpieczenie przed oddziaływaniem skutków wybuchu wywołującego nadciśnienie o wartości co najmniej 60 kPa. 

Czym są miejsca doraźnego schronienia? 

Co w sytuacji, gdy specjalistycznych budowli ochronnych brakuje na danym terenie? W przypadku wprowadzenia stanu nadzwyczajnego lub w czasie wojny, jeżeli liczba schronów i ukryć jest niewystarczająca dla zapewnienia ochrony ludności, organy samorządowe (wójt, starosta, wojewoda) organizują miejsca doraźnego schronienia.

Są to obiekty zbiorowej ochrony będące obiektami budowlanymi, które zostały przystosowane do tymczasowego ukrycia ludzi. Ich zorganizowanie następuje w drodze nakazu przystosowania do tego celu pomieszczeń budynków, garaży podziemnych, tuneli, budowli ziemnych czy wykopów..

Oznaczenie i wyposażenie obiektów 

Aby system był bezpieczny i czytelny w chwili zagrożenia, przepisy nakładają konkretne wymogi eksploatacyjne:

  • W budowli ochronnej służącej ochronie ludności liczba miejsc do siedzenia musi wynosić co najmniej 2/3 jej pojemności.
  • Bezpieczeństwo chronionych osób wymaga utrzymania dostępu do odpowiedniego powietrza – poziom dwutlenku węgla w obiekcie nie może przekraczać 2% objętości, a zawartość tlenu nie może spaść poniżej 18% objętości.
  • Budowle ochronne i miejsca doraźnego schronienia oznacza się za pomocą międzynarodowego znaku rozpoznawczego obrony cywilnej (niebieski trójkąt równoboczny na pomarańczowym tle) oraz wyraźnego napisu: „SCHRON”, „UKRYCIE” lub „MIEJSCE DORAŹNEGO SCHRONIENIA”.
  • Dostępność budowli ochronnej dla osób z niepełnosprawnościami musi być dodatkowo oznaczona specjalnym znakiem informacyjnym z piktogramem wózka inwalidzkiego umieszczonym na zewnątrz obiektu.

Jak wspieramy samorządy i instytucje?

Tworzenie, ewidencjonowanie i weryfikacja obiektów zbiorowej ochrony to potężne wyzwanie logistyczne i infrastrukturalne dla każdej gminy czy powiatu. Jako eksperci Instin pomagamy podmiotom publicznym w procesie planowania i audytowania infrastruktury ochronnej. Oferujemy kompleksowe wsparcie m.in. poprzez:

Koncepcje i audyty infrastrukturalne:

Dokumentacja i plany operacyjne:

Szkolenia dedykowane (ZASADNICZE i AKTUALIZUJĄCE):

Szukasz profesjonalnego wsparcia przy inwentaryzacji i planowaniu obiektów zbiorowej ochrony na swoim terenie? 

Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Zarządzanie bezpieczeństwem na szczeblu wojewódzkim to kluczowy element łączący działania lokalne (gmin, powiatów) z administracją centralną. Ustawa z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej precyzyjnie określa role i zadania na tym poziomie. Jak w świetle tych przepisów wygląda podział obowiązków i za co dokładnie odpowiada województwo? 

Kto kieruje ochroną ludności na szczeblu województwa?

Struktura zarządzania na tym poziomie opiera się na dualizmie administracyjnym:

  • Terytorialnym organem ochrony ludności jest wojewoda. Odpowiada on za realizację zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na obszarze całego województwa.
  • Pozostałym organem ochrony ludności, wykonującym zadania w zakresie swojej właściwości, jest marszałek województwa.
  • Z kolei sejmik województwa ma za zadanie uchwalać w budżecie województwa środki finansowe przewidziane do realizacji własnych zadań w tym obszarze.

Główne zadania Wojewody

Wojewoda, jako przedstawiciel rządu w terenie, posiada najszerszy katalog kompetencji koordynacyjno-nadzorczych. Do jego kluczowych obowiązków należy m.in.:

1. Nadzór, koordynacja i wsparcie:

  • nadzór nad wykonywaniem zadań zleconych z zakresu administracji rządowej przez gminy, powiaty i inne podmioty na obszarze województwa.
  • kierowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podmioty podległe oraz na obszarze całego województwa.
  • udzielanie wsparcia gminom i powiatom w realizacji powierzonych im zadań.
  • wydawanie zaleceń dla wójtów, burmistrzów, prezydentów miast, starostów oraz dla marszałka województwa.
  • opracowywanie analiz i raportów na podstawie oceny ryzyka oraz oceny gotowości podmiotów.

2. Zarządzanie zasobami i infrastrukturą:

  • tworzenie i utrzymywanie zasobów ochrony ludności, infrastruktury niezbędnej do realizacji zadań oraz zapewnienie dostępu do wody.
  • ewidencjonowanie podmiotów i zasobów oraz prowadzenie Wojewódzkiej Ewidencji Zasobów Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej.
  • określanie sposobu utrzymania niezbędnych zasobów gwarantujących ciągłość realizacji zadań.
  • organizowanie i koordynowanie pomocy humanitarnej i doraźnej na obszarze województwa.
  • zabezpieczanie środków finansowych na realizację zadań, w tym zadań zleconych gminom i powiatom.

3. Ostrzeganie, ewakuacja i obiekty ochronne:

  • opracowanie i uzgadnianie wojewódzkiego planu ewakuacji ludności oraz określanie obszarów i kierunków ewakuacji.
  • powiadamianie, ostrzeganie i alarmowanie ludności o zagrożeniach.
  • organizowanie i współfinansowanie systemów wykrywania zagrożeń oraz ostrzegania.
  • planowanie liczby i pojemności obiektów zbiorowej ochrony, uznawanie obiektów za budowle ochronne oraz organizowanie miejsc doraźnego schronienia.
  • wprowadzanie danych do Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony (OZO).
  • przeciwdziałanie dezinformacji obniżającej społeczną odporność.

Główne zadania Marszałka Województwa

Marszałek województwa skupia się na wspieraniu struktur samorządowych oraz koordynowaniu podległych mu jednostek. Zgodnie z ustawą do jego zadań należy m.in.:

  • nadzorowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podległe i nadzorowane podmioty ochrony ludności.
  • udzielanie pomocy (w tym finansowej) powiatom wchodzącym w skład województwa.
  • zawieranie ze starostami porozumień lub umów o współdziałaniu w zakresie realizacji zadań.
  • planowanie i organizowanie szkoleń, ćwiczeń oraz innych form edukacji, a także wspieranie programów edukacyjnych wzmacniających społeczną odporność.
  • tworzenie, utrzymywanie i ewidencjonowanie zasobów ochrony ludności.
  • koordynowanie udostępniania podległej infrastruktury na rzecz ochrony ludności i obrony cywilnej.
  • zapewnienie funkcjonowania urzędu marszałkowskiego w czasie wojny.
  • sporządzanie co 2 lata informacji dla sejmiku województwa o stanie przygotowań samorządu do realizacji ustawowych zadań.
szkolenia na terenie całego kraju

Jak wspieramy urzędy i instytucje na szczeblu wojewódzkim i lokalnym?

Wdrożenie wymogów ustawowych oraz budowa sprawnie działającego systemu to ogromne przedsięwzięcie operacyjne. Jako eksperci INSTIN skutecznie wspieramy urzędy i instytucje publiczne w profesjonalnym przygotowaniu się do tych wyzwań. Oferujemy kompleksowe wsparcie:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia dedykowane:

  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób pełniących funkcję wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób posiadających przydziały mobilizacyjne obrony cywilnej (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)

Szkolenia dla pozostałych grup:

Szkolenia specjalistyczne:

Ćwiczenia i wsparcie komunikacyjne:

Szukasz rzetelnego wsparcia przy wdrażaniu obowiązków wynikających z ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej? Napisz na kontakt@instin.pl  lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom to proces, który wymaga ścisłej współpracy na każdym szczeblu samorządu. W systemie stworzonym przez ustawę z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej, powiat pełni niezwykle ważną funkcję spajającą działania gmin i koordynującą pracę służb. Jakie dokładnie zadania przepisy nakładają na władze szczebla powiatowego? 

Kto na szczeblu powiatu odpowiada za ochronę ludności?

Zgodnie z ustawą, terytorialnym organem ochrony ludności na obszarze powiatu jest starosta. To na nim spoczywa odpowiedzialność za realizację zadań związanych z ochroną ludności oraz obroną cywilną w regionie.

Zarządzanie na tym szczeblu opiera się również na innych filarach:

  • Rada powiatu ma obowiązek uchwalać w budżecie (na wniosek starosty) środki finansowe przewidziane do realizacji zadań własnych w tym zakresie.
  • Część strategicznych zadań – takich jak koordynacja działań ratowniczych, analiza ryzyka czy ostrzeganie ludności – starosta wykonuje przy pomocy komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

Najważniejsze zadania powiatu w zakresie ochrony ludności 

Ustawa wyznacza staroście bardzo szeroki katalog obowiązków, który dzieli się na kilka kluczowych obszarów operacyjnych:

1. Koordynacja, nadzór i współpraca

  • kierowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podmioty ochrony ludności na obszarze powiatu.
  • nadzorowanie oraz ocena wykonywania powierzonych zadań przez lokalne podmioty ochrony ludności i obrony cywilnej.
  • koordynowanie współpracy między służbami, inspekcjami i strażami działającymi w powiecie.
  • organizowanie współpracy między gminami wchodzącymi w skład powiatu.
  • wydawanie organom gminy (wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta) zaleceń dotyczących zadań z zakresu ochrony ludności.
  • wnioskowanie do wojewody o nadanie przydziałów mobilizacyjnych obrony cywilnej.
  • zapewnienie funkcjonowania starostwa w czasie wojny.
  • sporządzanie co 2 lata informacji o stanie przygotowań powiatu dla rady powiatu.

2. Zarządzanie zasobami i pomoc gminom

  • udzielanie gminom pomocy, gdy ich własne zasoby i możliwości ulegną wyczerpaniu.
  • tworzenie i utrzymywanie zasobów ochrony ludności oraz infrastruktury niezbędnej do realizacji zadań (w tym zapewnienie dostępu do wody).
  • wspieranie podmiotów ochrony ludności w wyposażenie w odpowiedni sprzęt i środki ochrony.
  • organizowanie udzielania pomocy humanitarnej oraz pomocy doraźnej na obszarze powiatu.
  • ewidencjonowanie podmiotów i zasobów ochrony ludności na obszarze całego powiatu.

3. Obiekty zbiorowej ochrony i plany ewakuacji

  • planowanie liczby i pojemności obiektów zbiorowej ochrony oraz zlecanie sprawdzania obiektów budowlanych pod tym kątem.
  • wyznaczanie, zawieranie porozumień i wydawanie decyzji o uznaniu obiektu za budowlę ochronną oraz organizowanie miejsc doraźnego schronienia.
  • wydawanie i odwoływanie poleceń udostępnienia budowli ochronnych oraz informowanie ludności o ich lokalizacji.
  • wprowadzanie danych do Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony (Centralnej Ewidencji OZO).
  • finansowanie oraz współfinansowanie utrzymania, modernizacji i budowy infrastruktury ochronnej.
  • opracowywanie wkładu do wojewódzkiego planu ewakuacji w zakresie obszaru powiatu.

4. Ostrzeganie, edukacja i walka z dezinformacją

  • organizowanie i utrzymanie powiatowych elementów systemów wykrywania zagrożeń oraz powiadamiania, ostrzegania i alarmowania.
  • planowanie i organizowanie szkoleń, ćwiczeń oraz innych form edukacji z zakresu ochrony ludności.
  • zatwierdzanie planów ćwiczeń sporządzanych przez wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz ewaluacja tych ćwiczeń.
  • przeciwdziałanie dezinformacji obniżającej społeczną odporność na obszarze powiatu.

Jak wspieramy samorządy w realizacji tych zadań?

Sprawne wdrożenie tak obszernego katalogu ustawowych wymogów to duże wyzwanie organizacyjne dla każdego urzędu. Jako eksperci INSTIN skutecznie wspieramy samorządy terytorialne w budowaniu bezpiecznej i zgodnej z przepisami administracji. Oferujemy kompleksowe wsparcie w następujących obszarach:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia dedykowane:

  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób pełniących funkcję wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób posiadających przydziały mobilizacyjne obrony cywilnej (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)

Szkolenia dla pozostałych grup:

Szkolenia specjalistyczne:

Ćwiczenia i wsparcie komunikacyjne:

szkolenia na terenie całego kraju

Szukasz rzetelnego wsparcia w przygotowaniu Twojego samorządu do realizacji zadań z zakresu ochrony ludności? 

Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Zapewnienie bezpieczeństwa na poziomie lokalnym to jedno z najważniejszych wyzwań stojących przed samorządami. Zgodnie z ustawą z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej, to właśnie gmina stanowi pierwszą linię działań w całym systemie. Jakie konkretnie zadania i obowiązki nakładają na władze lokalne te przepisy? 

szkolenia na terenie całego kraju

Kto bezpośrednio odpowiada za ochronę ludności w gminie? 

Zgodnie z ustawą, terytorialnym organem ochrony ludności na szczeblu gminnym jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. To on odpowiada za realizację zadań ochrony ludności i obrony cywilnej odpowiednio na obszarze gminy. Z kolei do zadań rady gminy należy uchwalanie w budżecie środków finansowych przewidzianych do realizacji tych własnych celów. 

Najważniejsze zadania gminy w zakresie ochrony ludności 

Ustawa bardzo szczegółowo i kategorycznie wymienia obowiązki wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Można je podzielić na kilka kluczowych obszarów operacyjnych:

1. Zarządzanie i koordynacja działań

  • kierowanie i koordynowanie na obszarze gminy realizacji zadań przez podmioty ochrony ludności i obrony cywilnej.
  • nadzorowanie oraz ocenianie wykonywania zadań przez podmioty ochrony ludności działające na obszarze gminy.
  • organizowanie współpracy między różnymi podmiotami ochrony ludności.
  • zawieranie ze starostą porozumienia lub umowy o współdziałaniu w zakresie realizacji powierzonych zadań.
  • wnioskowanie do starosty o nadanie przydziałów mobilizacyjnych obrony cywilnej.
  • zapewnienie funkcjonowania urzędu gminy w czasie wojny.
  • sporządzanie co 2 lata informacji o stanie przygotowań gminy do realizacji zadań i przedstawianie jej radzie gminy.

2. Zarządzanie zasobami i wsparcie

  • tworzenie i utrzymywanie na obszarze gminy zasobów ochrony ludności, infrastruktury niezbędnej do realizacji zadań oraz zaopatrzenia w wodę.
  • udzielanie pomocy doraźnej na obszarze gminy przy pomocy wyznaczonych podmiotów.
  • udzielanie wsparcia podmiotom ochrony ludności w przygotowaniu do realizacji zadań, w tym w zakresie wyposażenia w sprzęt.
  • ewidencjonowanie podmiotów i zasobów ochrony ludności na obszarze gminy.
  • wydawanie zaleceń podmiotom ochrony ludności co do rodzajów i ilości utrzymywanych zasobów.
  • uzgadnianie z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej zasobów gminy przeznaczonych do współdziałania na obszarze powiatu.

3. Obiekty zbiorowej ochrony i ewakuacja

Władze gminy mają przed sobą ogromne wyzwanie w zakresie odpowiedniej infrastruktury ochronnej. Zadania wójta (burmistrza, prezydenta miasta) obejmują tu:

  • planowanie liczby i pojemności obiektów zbiorowej ochrony oraz zlecanie wykonania ich sprawdzenia.
  • wyznaczanie, zawieranie porozumień i wydawanie decyzji o uznaniu obiektu budowlanego za budowlę ochronną.
  • organizowanie miejsc doraźnego schronienia.
  • wydawanie i odwoływanie poleceń udostępnienia budowli ochronnych, udzielanie pomocy w ich przygotowaniu do użycia oraz informowanie ludności o ich umiejscowieniu.
  • wprowadzanie danych do Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony (Centralnej Ewidencji OZO).
  • finansowanie i współfinansowanie utrzymania, modernizacji i budowy infrastruktury ochronnej na obszarze gminy.
  • opracowywanie wkładu do wojewódzkiego planu ewakuacji w zakresie obszaru własnej gminy.

4. Ostrzeganie, edukacja i szkolenia

  • powiadamianie, ostrzeganie i alarmowanie ludności o zagrożeniach.
  • utrzymanie gotowości gminnych elementów systemów wykrywania zagrożeń oraz powiadamiania i alarmowania.
  • planowanie i organizowanie szkoleń, ćwiczeń i form edukacji z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej.
  • wzmacnianie świadomości lokalnych zagrożeń wśród radnych, pracowników jednostek organizacyjnych gminy oraz przewodniczących organów wykonawczych jednostek pomocniczych.

Jak wspieramy samorządy w realizacji tych zadań? 

Sprawne wdrożenie tak obszernego katalogu ustawowych wymogów to duże wyzwanie organizacyjne dla każdego urzędu. Jako eksperci Instin skutecznie wspieramy samorządy terytorialne w budowaniu bezpiecznej i zgodnej z przepisami administracji. Oferujemy kompleksowe wsparcie w następujących obszarach:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia dedykowane:

  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób pełniących funkcję wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
  • Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób posiadających przydziały mobilizacyjne obrony cywilnej (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)

Szkolenia dla pozostałych grup:

Szkolenia specjalistyczne:

Ćwiczenia i wsparcie komunikacyjne:

Szukasz rzetelnego wsparcia w przygotowaniu Twojej gminy do realizacji zadań z zakresu ochrony ludności? 

Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl  lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Jak opracować skuteczne plany zarządzania kryzysowego?

Zarządzanie kryzysowe to jeden z kluczowych elementów systemu bezpieczeństwa lokalnego. Aby działania podejmowane w sytuacji zagrożenia były skuteczne, nie mogą opierać się na improwizacji. Ich podstawą powinno być odpowiednie planowanie, jasno określone procedury, podział odpowiedzialności oraz wiedza o dostępnych siłach i środkach.

Nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym z 29 maja 2026 roku zmieniła dotychczasowy model planowania. Zamiast jednego klasycznego planu zarządzania kryzysowego, obejmującego część główną, zespół przedsięwzięć oraz załączniki funkcjonalne, wprowadzono dwa odrębne, ale wzajemnie powiązane dokumenty:

  • plan zarządzania ryzykiem,
  • plan reagowania kryzysowego.

Oba dokumenty są łącznie określane w ustawie jako plany zarządzania kryzysowego. Plan zarządzania ryzykiem koncentruje się przede wszystkim na zapobieganiu zagrożeniom i ograniczaniu ich skutków, natomiast plan reagowania kryzysowego określa sposób działania po wystąpieniu sytuacji kryzysowej.

Obowiązek ich opracowywania dotyczy administracji rządowej, województw, powiatów i gmin. Jak zatem powinny wyglądać nowe plany zarządzania kryzysowego na poziomie samorządu?

Czym jest zarządzanie kryzysowe?

Zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym.

Obejmuje ono przede wszystkim:

  • zapobieganie sytuacjom kryzysowym,
  • przygotowanie do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań,
  • reagowanie w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych,
  • usuwanie skutków sytuacji kryzysowych,
  • odtwarzanie zasobów i infrastruktury krytycznej.

Oznacza to, że plany zarządzania kryzysowego nie powinny być traktowane wyłącznie jako dokumentacja formalna. Ich zadaniem jest zarówno ograniczanie ryzyka wystąpienia sytuacji kryzysowych, jak i realne wsparcie organów administracji w przypadku konieczności szybkiego podejmowania decyzji, koordynowania działań oraz informowania mieszkańców..

szkolenia na terenie całego kraju

Podstawa prawna

Zasady opracowywania planów zarządzania kryzysowego reguluje ustawa z 26 kwietnia 2007 roku o zarządzaniu kryzysowym, znowelizowana ustawą z 29 maja 2026 roku o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym oraz niektórych innych ustaw.

Nowelizacja weszła w życie 4 lipca 2026 roku i wprowadziła nową strukturę dokumentacji planistycznej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami pod pojęciem planów zarządzania kryzysowego rozumie się obecnie:

  • plany zarządzania ryzykiem,
  • plany reagowania kryzysowego.

Dokumenty te opracowuje się na poziomie krajowym, ministerialnym, centralnym, wojewódzkim, powiatowym oraz gminnym.

Jakie dokumenty składają się na plany zarządzania kryzysowego?

Obecny system planowania opiera się na dwóch dokumentach, które odpowiadają różnym etapom zarządzania kryzysowego.

Plan zarządzania ryzykiem dotyczy przede wszystkim działań podejmowanych przed wystąpieniem sytuacji kryzysowej. Plan reagowania kryzysowego określa natomiast sposób działania w przypadku, gdy zagrożenie już wystąpiło.

1. Plan zarządzania ryzykiem

Plan zarządzania ryzykiem ma charakter strategiczny i prewencyjny. Jego celem jest określenie, jakie zagrożenia mogą wystąpić na danym obszarze oraz jakie działania organizacyjne, techniczne i finansowe należy podjąć, aby ograniczyć związane z nimi ryzyko.

Plany zarządzania ryzykiem opracowuje się z uwzględnieniem zagrożeń wskazanych w Krajowej Ocenie Ryzyka. W powiatowych i gminnych planach zarządzania ryzykiem należy ponadto uwzględnić postanowienia Krajowego Planu Zarządzania Ryzykiem.

Co zawiera plan zarządzania ryzykiem?

Zgodnie z ustawą dokument powinien zawierać:

  • cele strategiczne,
  • opis zasad współpracy podmiotów wymienionych w siatce bezpieczeństwa,
  • listę działań służących ograniczeniu ryzyka wystąpienia zidentyfikowanych zagrożeń.

Działania ograniczające ryzyko powinny zostać przedstawione w wymiarze organizacyjnym, technicznym i finansowym. Należy przy tym określić:

  • hierarchię działań,
  • ramy czasowe ich realizacji,
  • podmioty wiodące i współpracujące,
  • sposób finansowania,
  • wysokość planowanych nakładów finansowych,
  • sposób oceny osiągniętych efektów,
  • wnioski wynikające z wdrożonych działań,
  • dane o stratach powstałych wskutek wystąpienia zagrożeń.

Plan zarządzania ryzykiem nie powinien zatem ograniczać się do samego wskazania zagrożeń. Powinien być konkretnym programem działań, określającym odpowiedzialność, terminy, koszty oraz spodziewane rezultaty.

2. Plan reagowania kryzysowego

Plan reagowania kryzysowego ma charakter operacyjny. Określa sposób działania organów administracji, służb, inspekcji, straży, jednostek organizacyjnych oraz innych podmiotów w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej.

Dokument opracowuje się w odniesieniu do zagrożeń wskazanych w Krajowej Ocenie Ryzyka oraz z uwzględnieniem właściwego planu zarządzania ryzykiem.

Oznacza to, że plan reagowania kryzysowego powinien stanowić operacyjne rozwinięcie ustaleń przyjętych wcześniej w planie zarządzania ryzykiem.

Co zawiera gminny i powiatowy plan reagowania kryzysowego?

Powiatowy oraz gminny plan reagowania kryzysowego powinny zawierać:

  • określenie zadań i obowiązków podmiotów wymienionych w siatce bezpieczeństwa w zakresie reagowania na sytuację kryzysową oraz usuwania jej skutków,
  • opis zasad współpracy tych podmiotów, w tym zasad wymiany informacji,
  • określenie zadań w zakresie monitorowania zagrożeń,
  • zestawienie pogrupowanych modułów zadaniowych wraz z opisem realizacji ujętych w nich zadań,
  • załączniki i procedury niezbędne do prowadzenia działań,
  • zestawienie przedsięwzięć minimalizujących skutki zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej dla ludności.

Moduły zadaniowe

Moduł zadaniowy jest zestawieniem przedsięwzięć i zadań przewidzianych do realizacji w sytuacji kryzysowej przez podmioty wymienione w siatce bezpieczeństwa.

Powinien on określać między innymi:

  • podmioty odpowiedzialne za realizację zadania,
  • podmioty współpracujące,
  • sposób postępowania,
  • kolejność podejmowanych czynności,
  • siły i środki wykorzystywane podczas działań.

Moduły zadaniowe powinny być przygotowane w taki sposób, aby mogły zostać wykorzystane podczas rzeczywistego zdarzenia, a nie jedynie stanowić formalny element dokumentacji.

Załączniki do planu reagowania kryzysowego

Plan powinien obejmować rozwiązania dotyczące:

  • organizacji systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,
  • organizacji łączności,
  • informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania,
  • oceniania oraz dokumentowania strat i szkód,
  • uruchamiania rezerw strategicznych,
  • realizacji zadań związanych z ochroną ludności i obroną cywilną,
  • standardowych procedur operacyjnych reagowania kryzysowego,
  • ochrony i odtwarzania infrastruktury krytycznej.

W przypadku planów powiatowych i gminnych konieczne jest także określenie działań minimalizujących konsekwencje zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej dla mieszkańców. Może to dotyczyć między innymi przerw w dostawach wody, energii, ciepła, usług telekomunikacyjnych, transportowych lub medycznych. 

Kto opracowuje i zatwierdza plany?

Na poziomie gminy oba dokumenty opracowuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Projekty:

  • gminnego planu zarządzania ryzykiem,
  • gminnego planu reagowania kryzysowego

są przekazywane do zatwierdzenia właściwemu staroście.

Na poziomie powiatu dokumenty opracowuje starosta. Projekty powiatowych planów zarządzania ryzykiem i reagowania kryzysowego są przekazywane do zatwierdzenia właściwemu wojewodzie.

Plany muszą zostać uzgodnione z podmiotami wymienionymi w siatce bezpieczeństwa w zakresie dotyczącym ich zadań. Podlegają one aktualizacji w cyklu planowania nie dłuższym niż trzy lata.

Jak wygląda proces przygotowania nowych planów zarządzania kryzysowego?

  • Krok 1. Identyfikacja zagrożeń
  • Krok 2. Ocena ryzyka
  • Krok 3. Wyznaczenie celów strategicznych
  • Krok 4. Zaplanowanie działań ograniczających ryzyko
  • Krok 5. Opracowanie siatki bezpieczeństwa.
  • Krok 6. Przygotowanie planu reagowania kryzysowego
  • Krok 7. Opracowanie modułów zadaniowych i procedur
  • Krok 8. Uzgodnienie dokumentów
  • Krok 9. Ćwiczenia i aktualizacja

Co z dotychczasowymi planami zarządzania kryzysowego?

Wejście w życie nowych przepisów nie spowodowało automatycznej utraty ważności dotychczasowych planów zarządzania kryzysowego.

Plany przyjęte lub zatwierdzone na podstawie wcześniejszych przepisów pozostają w mocy do momentu przyjęcia lub zatwierdzenia nowych planów zarządzania ryzykiem i planów reagowania kryzysowego. Do tego czasu mogą być również aktualizowane.

Nowe dokumenty będą powstawały etapami:

  • Krajowy Plan Zarządzania Ryzykiem ma zostać przyjęty po raz pierwszy w ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie nowelizacji,
  • plany wojewódzkie będą zatwierdzane po przyjęciu dokumentów krajowych,
  • plany powiatowe – po zatwierdzeniu właściwych planów wojewódzkich,
  • plany gminne – po zatwierdzeniu właściwych planów powiatowych.

Analogiczny mechanizm przewidziano dla planów reagowania kryzysowego. Krajowy Plan Reagowania Kryzysowego ma zostać przyjęty w terminie dziewięciu miesięcy od przyjęcia pierwszego Krajowego Planu Zarządzania Ryzykiem.

Oznacza to, że samorządy nadal mogą korzystać z dotychczasowych planów, ale powinny już przygotowywać się do opracowania dwóch nowych dokumentów.

Dlaczego to takie ważne?

Rozdzielenie dokumentacji na plan zarządzania ryzykiem i plan reagowania kryzysowego ma uporządkować proces przygotowania jednostek na zagrożenia.

Plan zarządzania ryzykiem wymaga spojrzenia długoterminowego: określenia zagrożeń, priorytetów, inwestycji, odpowiedzialności, terminów i źródeł finansowania. Plan reagowania kryzysowego przekłada te ustalenia na konkretne procedury, moduły zadaniowe oraz zasady współdziałania uruchamiane podczas sytuacji kryzysowej.

Prawidłowo przygotowane dokumenty pozwalają:

  • szybciej odtworzyć zasoby i infrastrukturę.
  • ograniczać ryzyko wystąpienia sytuacji kryzysowych,
  • zmniejszać potencjalne skutki zagrożeń,
  • jasno określić zadania i odpowiedzialność,
  • usprawnić współpracę między instytucjami,
  • poprawić przepływ informacji,
  • skuteczniej chronić mieszkańców,
  • utrzymać ciągłość najważniejszych usług,

Jak wspieramy samorządy i instytucje?

Nowa dokumentacja nie powinna być mechanicznym podziałem dotychczasowego planu na dwa pliki. Jej opracowanie wymaga ponownej analizy zagrożeń, odpowiedzialności, zasobów, finansowania i zdolności współdziałania. INSTIN wspiera jednostki samorządu terytorialnego oraz firmy w ocenie dotychczasowej dokumentacji oraz przygotowaniu rozwiązań zgodnych z nowymi przepisami i dostosowanych do lokalnych uwarunkowań.

Pomagamy m.in. w następujących obszarach:

Tworzenie dokumentacji i planów

Audyty i koncepcje bezpieczeństwa

Szkolenia, ćwiczenia i wsparcie kompetencyjne

Potrzebujesz wsparcia?

Opracowanie profesjonalnego i zgodnego z aktualnymi wymogami planu zarządzania kryzysowego to duże wyzwanie organizacyjne. Warto zadbać o to, aby dokument był nie tylko poprawny formalnie, ale także praktyczny, aktualny i możliwy do wykorzystania w realnej sytuacji kryzysowej.

Szukasz wsparcia w przygotowaniu planu zarządzania kryzysowego, procedur reagowania, audytu lub szkolenia dla swojej jednostki?

Napisz do nas: kontakt@instin.pl
Zadzwoń: +48 737 393 280

Zapoznaj się również z naszą pełną ofertą w zakresie zarządzania kryzysowego i ciągłości działania.

Zapewnienie bezpieczeństwa lokalnych społeczności w obliczu współczesnych wyzwań wymaga jasnych reguł. Kluczowym filarem tego systemu w Polsce jest ustawa z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej, która precyzyjnie porządkuje zadania, odpowiedzialność oraz zasoby administracji publicznej.

Co dokładnie kryje się pod tymi pojęciami i jak te regulacje wpływają na codzienne funkcjonowanie samorządów oraz instytucji?

Czym jest ochrona ludności?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, ochrona ludności to system składający się z organów administracji publicznej, podmiotów wykonujących powierzone im zadania oraz niezbędnych zasobów.

Jego nadrzędnym celem w sytuacjach zagrożenia jest zapewnienie bezpieczeństwa poprzez ochronę:

  • życia i zdrowia ludzi,
  • mienia, w tym również zwierząt,
  • infrastruktury niezbędnej do zaspokojenia potrzeb bytowych mieszkańców,
  • dóbr kultury oraz środowiska naturalnego.

Ochrona ludności to system funkcjonujący w czasie pokoju, który stanowi fundament do płynnego przejścia w struktury czasu wojny.

Czym jest obrona cywilna?

Ustawa wprowadza jasną zależność między funkcjonowaniem systemu w czasie pokoju a jego działaniem w czasie wojny, dotychczasowa ochrona ludności automatycznie staje się obroną cywilną.

Obrona cywilna to realizacja zadań określonych w Protokole dodatkowym do Konwencji Genewskich, mająca na celu bezpośrednią ochronę ludności cywilnej przed zagrożeniami wynikającymi z działań zbrojnych i ich następstw.

Transformacja systemu w czasie wojny oznacza, że:

  • organy, podmioty i zasoby ochrony ludności stają się odpowiednio organami, podmiotami i zasobami obrony cywilnej,
  • minister właściwy do spraw wewnętrznych staje się krajowym organem – Szefem Obrony Cywilnej,
  • do realizacji zadań wykorzystywany jest nowo powołany korpus obrony cywilnej, w skład którego wchodzi personel obrony cywilnej oraz krajowa rezerwa obrony cywilnej.

Jakie zadania obejmuje system?

Zadania z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej są realizowane wieloetapowo i koncentrują się na czterech głównych obszarach:

  1. Przygotowanie administracji publicznej – polega na zapewnieniu ciągłości działania urzędów oraz organizacji szkoleń i ćwiczeń dla organów i podmiotów ochrony ludności i obrony cywilnej.
  2. Przygotowanie społeczeństwa (społeczna odporność) – obejmuje edukowanie i informowanie mieszkańców o zagrożeniach, a także instruowanie w zakresie m.in. budowania społecznej odporności, pierwszej pomocy i ewakuacji.
  3. Działania prewencyjne i planistyczne – to m.in. stała ocena ryzyka, przygotowanie do reagowania, planowanie ewakuacji ludności i zabezpieczania dóbr kultury, a także przygotowanie budowli ochronnych i miejsc doraźnego schronienia.
  4. Reagowanie w czasie zagrożenia – obejmuje m.in. uruchamianie systemów ostrzegania i alarmowania ludności, prowadzenie ewakuacji, realizację działań ratowniczych oraz zapewnienie pomocy doraźnej (w tym m.in. żywności, wody i schronienia) i humanitarnej.

Kto odpowiada za realizację zadań?

Ustawa precyzyjnie wskazuje terytorialne organy odpowiedzialne za koordynację i realizację zadań systemu na poszczególnych szczeblach administracji:

  • Gmina: wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
  • Powiat: starosta,
  • Województwo: wojewoda,
  • Kraj: minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Organy te wykonują swoje obowiązki przy wsparciu dedykowanych podmiotów, do których należą m.in. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, jednostki Państwowej i Ochotniczej Straży Pożarnej, podmioty lecznicze, różnego rodzaju inspekcje, straże oraz organizacje pozarządowe.

Dlaczego systemowe podejście jest tak ważne?

W świetle przepisów przygotowanie systemu to proces ciągły i długofalowy. Wymaga on od samorządów nie tylko szybkiego reagowania na bieżące sytuacje kryzysowe, ale przede wszystkim rzetelnego przygotowania w czasie pokoju od planowania i audytów obiektów zbiorowej ochrony po organizację systematycznych ćwiczeń i szkoleń dla kadr. Tylko wysoka społeczna odporność i dobrze przygotowane struktury lokalne pozwalają skutecznie minimalizować straty i chronić życie ludzkie w sytuacji realnego kryzysu.

szkolenia na terenie całego kraju

Jak wspieramy samorządy i instytucje?

Jako firma specjalizująca się w zarządzaniu kryzysowym, ciągłości działania i budowaniu kultury bezpieczeństwa, pomagamy podmiotom publicznym oraz przedsiębiorstwom w pełnym wywiązywaniu się z obowiązków ustawowych. Oferujemy kompleksowe wsparcie w następujących obszarach:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia (zasadnicze i aktualizujące):

Ćwiczenia i komunikacja:

Szukasz profesjonalnego wsparcia w obszarze ochrony ludności i obrony cywilnej? Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl  lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Opis szkolenia

Zapraszamy na szkolenie online Zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym, które odbędzie się 9 lipca 2026 roku w godz. 09:00 – 14:00.

Celem szkolenia jest przygotowanie osób realizujących zadania z zakresu zarządzania kryzysowego do wprowadzenia zmian wynikających ze zmiany Ustawy o zarzadzaniu kryzysowym. Dotychczasowy model planowania zastąpi nowoczesny system efektywnego zarządzania ryzykiem. 

Nowe przepisy to przejście na europejski model zarządzania bezpieczeństwem. Konieczność dostosowania polskich przepisów wynika z unijnej Dyrektywy CER (2022/2557) dotyczącej odporności podmiotów krytycznych oraz decyzji ws. Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (UMOL).

Dzięki wprowadzonym zmianom, samorządy i podmioty infrastruktury krytycznej będą opierać swoje działania na standardach, z których korzystają kraje UE. 

Dlaczego nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym jest tak istotna?

  1. Sejm i Senat przyjęły przełomową nowelizację ustawy o zarządzaniu kryzysowym;
  2. Nowelizacja obejmuje aż 73 artykuły na 153 stronach, co pokazuje skalę i kompleksowość nowych regulacji;
  3. Ustawa wdraża Dyrektywę CER (Critical Entities Resilience Directive), całkowicie zmieniając podejście do ochrony i odporności infrastruktury krytycznej;
  4. Pojawiają się nowe kluczowe pojęcia i obowiązki, m.in. podmiot krytyczny, dostawca krytyczny oraz usługa kluczowa;
  5. Rewolucyjne zmiany dotyczące dotychczasowych planów zarządzania kryzysowego;
  6. Wprowadzony zostaje obowiązek opracowania planów zarządzania ryzykiem oraz odrębnych planów reagowania kryzysowego;
  7. Znacząco wzrośnie liczba operatorów i obiektów objętych systemem infrastruktury krytycznej;
  8. Nowe obowiązki dotkną nie tylko operatorów infrastruktury krytycznej, ale również podmiotów krytycznych oraz jednostek samorządu terytorialnego;
  9. Zmieniają się zasady wydatkowania rezerwy celowej na zarządzanie kryzysowe;
  10. Indywidualna odpowiedzialność osób odpowiedzialnych za realizację zadań ustawowych, co oznacza, że znajomość nowych przepisów staje się nie tylko potrzebą organizacyjną, ale także kwestią odpowiedzialności.

Dlaczego warto wziąć udział w naszym szkoleniu?

Nasze szkolenia wyróżniają następujące cechy:

  • bardzo skomplikowane zagadnienia potrafimy przedstawić w prostej i zrozumiałej formie;
  • pokazujemy powiązania pomiędzy zadaniami regulowanymi różnymi przepisami prawa;
  • przekazujemy tylko sprawdzoną i użyteczną wiedzę, skupiamy się na faktach, a nie opiniach;
  • podpowiadamy praktyczne sposoby wywiązywania się z ustawowych obowiązków;
  • dbamy o przyjazną atmosferę podczas szkoleń oraz poczucie bezpieczeństwa uczestników;
  • większość uczestników naszych szkoleń to nasi stali klienci.

Dla kogo to szkolenie?

Szkolenie skierowane jest do przedstawicieli następujących podmiotów:

  • pracownicy ds. zarządzania kryzysowego;
  • pracownicy centrów zarządzania kryzysowego;
  • kierownicy komórek ds. zarządzania kryzysowego;
  • pracownicy ds. obronnych;
  • kierownicy komórek ds. obronnych;
  • pracownicy samorządowych jednostek organizacyjnych;
  • przedstawiciele spółek komunalnych i przedsiębiorstw;
  • przedstawiciele infrastruktury krytycznej;
  • właściciele i administratorzy zabytków;
  • przedstawiciele straży gminnych i miejskich;
  • przedstawiciele państwowych służb ratowniczych;
  • przedstawiciele społecznych służb ratowniczych;
  •  osoby zainteresowane sprawami zarządzania kryzysowego.

Program szkolenia

W czasie szkolenia odpowiemy na kluczowe pytania dotyczące wdrażania przepisów:

  1. Jakie zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym wprowadza nowelizacja?
  2. Jakie nowe obowiązki spoczywają na wójcie, burmistrzu, prezydencie miasta i staroście w zakresie zarządzania kryzysowego na administrowanym terenie?
  3. Jak zmieni się struktura zarządzania kryzysowego w urzędzie?
  4. Plan Zarządzania Ryzykiem, a Plan Reagowania Kryzysowego – co zawiera każdy z nich i jak je rozdzielić?
  5. Jak zmieniły się zagrożenia i w jaki sposób przeprowadzić ocenę ryzyka według nowej metodyki?
  6. Jak zidentyfikować zagrożenia hybrydowe, antagonistyczne czy zagrożenia wynikające ze zmian klimatu na poziomie lokalnym?
  7. Jak finansować nowe zadania z zakresu zarządzania kryzysowego?
  8. W jaki sposób będzie wyglądała współpraca samorządu z administracją rządową oraz podmiotami prywatnymi?

Prowadzący szkolenie

Sergiusz Parszowski

  • ekspert w zakresie przygotowań obronnych, zarządzania kryzysowego, ochrony ludności i obrony cywilnej;
  • lider zespołu eksperckiego Instin oraz prezes think tanku Obserwatorium Bezpieczeństwa;
  • były dyrektor Centrum Bezpieczeństwa Miasta Kielce oraz menadżer ds. bezpieczeństwa w Polskiej Grupie Zbrojeniowej;
  • zastępca przewodniczącego Komisji Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Związku Miast Polskich;
  • członek komitetów technicznych Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, m.in. KT nr 306 ds. Bezpieczeństwa Powszechnego i Ochrony Ludności;
  • biegły sądowy przy Sądzie Okręgowym we Wrocławiu w specjalizacjach: bezpieczeństwo imprez masowych, zabezpieczenie mienia i osób, zarządzanie kryzysowe i ochrona ludności;
  • trzykrotnie powoływany na specjalistę Najwyższej Izby Kontroli w toku kontroli nr P/17/040 „Przeciwdziałanie terroryzmowi i zwalczanie zagrożeń terrorystycznych”;
  • autor kilkudziesięciu artykułów w czasopismach branżowych: „Ochrona i Bezpieczeństwo”, „Security&Alarm Systems”, „A&S Polska”;
  • absolwent Akademii Obrony Narodowej w Warszawie oraz Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie.

Nasze atuty

  • nasz zespół składa się z doświadczonych specjalistów z zakresu szeroko rozumianego bezpieczeństwa (m. in. zarządzania kryzysowego i ciągłości działania, ochrony ludności i obrony cywilnej, spraw obronnych, ratownictwa);
  • jesteśmy zespołem ekspertów posiadających wszystkie wymagane prawem uprawnienia i kwalifikacje (m. in. poświadczenia bezpieczeństwa, uprawnienia inspektorów ochrony przeciwpożarowej, inspektorów bezpieczeństwa i higieny pracy, ratowników medycznych oraz ratowników kwalifikowanej pierwszej pomocy);
  • posiadamy doświadczenie wynikające z wieloletniej pracy w komórkach ds. zarządzania kryzysowego oraz spraw obronnych administracji samorządowej, centrach zarządzania kryzysowego, a także państwowych, zakładowych i społecznych służbach ratowniczych
    oraz innych jednostkach;
  • oferujemy przygotowanie częściowej lub kompletnej dokumentacji w zakresie różnych dziedzin bezpieczeństwa (m.in. plany zarządzania kryzysowego, plany operacyjne, plany ciągłości działania, wkłady do planów ewakuacji, dokumentacje zastępczych miejsc szpitalnych, dokumentacje stałych dyżurów, plany akcji kurierskich);
  • przeprowadzamy szkolenia (wykłady, warsztaty, instruktaże) i ćwiczenia (treningi, gry decyzyjne, ćwiczenia doskonalące), których obowiązek przygotowania wynika z przepisów prawa;
  • przeprowadzamy przeglądy i audyty przygotowania jednostek w odniesieniu do każdej dziedziny bezpieczeństwa jednostki;
  • jesteśmy uczestnikami ogólnopolskich i międzynarodowych kongresów i konferencji dotyczących zagadnień związanych przede wszystkim z bezpieczeństwem;
  • jesteśmy autorami licznych publikacji zarówno w kontekście ochrony ludności i obrony cywilnej, jak i zarządzania kryzysowego, ochrony przeciwpożarowej, ratownictwa i wielu innych zagadnień;
  • jesteśmy proszeni przez redakcje mediów regionalnych i ogólnopolskich o komentarze na tematy dotyczące spraw bezpieczeństwa.

Regulamin szkolenia

  • szkolenie odbywa się w formule online przy wykorzystaniu platformy zapewnionej przez organizatora;
  • w szkoleniu mogą brać udział tylko osoby, które zostały zgłoszone przez daną organizację (w przypadku udziału niezgłoszonych osób, zostanie za nie wystawiona faktura z podstawową ceną);
  • uczestnicy mają obowiązek logować się do platformy szkoleniowej wyłącznie przy podaniu adresu mejlowego podanego w zgłoszeniu;
  • płatność odbywa się na podstawie faktury wystawionej w dniu szkolenia (termin płatności – 14 dni);
  • rezygnacji ze szkolenia można dokonać najpóźniej na 1 dzień roboczy przed szkoleniem;
  • brak obecności na szkoleniu bez wcześniejszej rezygnacji skutkuje obowiązkiem zapłaty;
  • faktury, zaświadczenia, materiały szkoleniowe zostaną przesłane drogą elektroniczną;
  • w przypadku nieotrzymania linku do szkolenia (na 1 dzień przed) prosimy o kontakt telefoniczny;
  • w przypadku zachowania sprzecznego z zasadami kultury osobistej lub przepisami prawa uczestnik może zostać usunięty ze szkolenia z utrzymanym obowiązkiem zapłaty;
  • w przypadku odwołania szkolenia zostaniecie Państwo poinformowani drogą elektroniczną;
  • organizator zastrzega sobie prawo do zmiany trenera z ważnych przyczyn losowych, gwarantując jednoczesne zachowanie programu i jakości merytorycznej szkolenia.

Zgłoszenie uczestnictwa

Zgłoszenia na szkolenie Zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym dokonasz przesyłając wypełnioną i podpisaną kartę zgłoszenia którą pobierzesz pod przyciskiem niżej (zgłoszenia do 8 lipca włącznie).

Koszty szkolenia

Szkolenie odbędzie się 9 lipca 2026 r., w godz. 09:00 – 14:00 w formule online. Zapisując się na szkolenie otrzymasz:

  • materiały szkoleniowe (prezentacje szkoleniowe, zbiór aktualnych aktów prawnych);
  • zaświadczenie o uczestnictwie (elektroniczne);
  • możliwość zadawania pytań na czacie w trakcie spotkania.

Cena podstawowa szkolenia: 449,00 zł netto (zwolnienie z VAT w przypadku finansowania ze środków publicznych)

*Rabat 100 zł dla każdego kolejnego uczestnika z tej samej organizacji.

Kontakt

Pytania prosimy kierować mailowo na adres szkolenia@instin.pl, telefonicznie na numer +48 789 565 004 lub poprzez formularz kontaktowy.

Prawa autorskie do oferty szkolenia Zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym przysługują wyłącznie firmie Instin. Wykorzystywanie informacji bez pisemnej zgody zagrożone jest odpowiedzialnością karną i cywilną.

W dniach 8–10 czerwca 2026 r. w Krakowie odbył się IV Kongres Bezpieczeństwa Dziedzictwa KOBED’26, poświęcony zagadnieniom zabezpieczenia i ochrony dóbr kultury w obliczu współczesnych zagrożeń. Instin miał zaszczyt uczestniczyć w tym wydarzeniu jako partner kongresu.

Tegoroczna edycja, mająca charakter międzynarodowy, zgromadziła ekspertów zajmujących się bezpieczeństwem dziedzictwa kulturowego, przedstawicieli instytucji kultury, administracji publicznej, służb mundurowych, środowiska naukowego oraz praktyków odpowiedzialnych za ochronę zabytków i zabezpieczenie dóbr kultury.

Program kongresu koncentrował się na wyzwaniach związanych z ochroną dóbr kultury w sytuacjach kryzysowych, podczas konfliktów zbrojnych oraz wobec nowych zagrożeń, takich jak działania asymetryczne, zagrożenia kognitywne czy cyberbezpieczeństwo. Szczególną uwagę poświęcono zagadnieniom związanym z przygotowaniem obiektów zabytkowych na czas wojny, ochroną miast historycznych, bezpieczeństwem pożarowym, logistyką transportu dóbr kultury oraz wykorzystaniem nowych technologii i sztucznej inteligencji w procesach ochronnych.

Dla Instin udział w KOBED’26 był naturalnym elementem zaangażowania w rozwój systemów bezpieczeństwa oraz budowanie odporności instytucji odpowiedzialnych za zachowanie dziedzictwa narodowego. W obliczu rosnących zagrożeń coraz większego znaczenia nabiera właściwe planowanie działań ochronnych, przygotowanie procedur oraz opracowywanie dokumentacji umożliwiającej skuteczną ochronę zabytków i dóbr kultury.

szkolenia na terenie całego kraju

W naszej ofercie znajduje się m.in. Plan ochrony dóbr kultury na czas wojny, który wspiera instytucje kultury, właścicieli i zarządców zabytków w przygotowaniu do sytuacji kryzysowych oraz realizacji obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów. Opracowanie obejmuje identyfikację zagrożeń, planowanie działań ochronnych, organizację zasobów oraz procedury reagowania w przypadku wystąpienia zagrożenia dla dziedzictwa kulturowego.

Więcej informacji o usłudze: https://instin.pl/oferta/plan-ochrony-dobr-kultury-na-czas-wojny/

Zagadnienia poruszane podczas KOBED’26 pokazują, że skuteczna ochrona dziedzictwa kulturowego wymaga współpracy ekspertów z różnych dziedzin oraz ciągłego doskonalenia rozwiązań organizacyjnych, prawnych i technicznych. Cieszymy się, że mogliśmy wspierać wydarzenie stanowiące ważną platformę wymiany doświadczeń i dobrych praktyk w obszarze bezpieczeństwa dziedzictwa.

Dziękujemy organizatorom za możliwość współtworzenia tego przedsięwzięcia i już dziś z zainteresowaniem śledzimy kolejne inicjatywy poświęcone ochronie zabytków, ochronie dóbr kultury oraz bezpieczeństwu dziedzictwa narodowego.

Zarządzanie kryzysowe to jeden z kluczowych elementów zapewnienia bezpieczeństwa lokalnych społeczności. Choć często może nam się kojarzyć z działaniami rządu, to w rzeczywistości ogromna część obowiązków i odpowiedzialności spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego: gminach, powiatach i województwach. 

Dlaczego? Bo to właśnie samorząd jest najbliżej mieszkańców – zna lokalne uwarunkowania, infrastrukturę oraz potrzeby społeczności, co pozwala mu działać szybko i skutecznie w sytuacjach zagrożenia. 

Czym jest zarządzanie kryzysowe?

Zarządzanie kryzysowe to zespół działań podejmowanych na etapie zapobiegania, przygotowania, reagowania i odbudowy w przypadku sytuacji nadzwyczajnych, takich jak: 

  • powodzie, pożary, silne wichury i inne zjawiska atmosferyczne, 
  • awarie infrastruktury krytycznej (np. sieci energetycznych, wodociągów), 
  • katastrofy budowlane, chemiczne lub ekologiczne, 
  • sytuacje związane z migracjami, epidemiami lub terroryzmem. 

Jakie zadania realizuje samorząd? 

Zgodnie z Ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zadania samorządu różnią się w zależności od szczebla. Do najważniejszych z nich możemy zaliczyć: 

  1. Gmina
    • opracowanie i aktualizacja gminnego planu zarządzania kryzysowego, 
    • powołanie i organizacja Gminnego Zespołu Zarządzania Kryzysowego, 
    • monitorowanie zagrożeń lokalnych i prowadzenie analiz ryzyka, 
    • organizacja i realizacja zadań z zakresu ochrony infrastruktury krytycznej, 
    • usuwanie skutków zagrożeń na poziomie lokalnym. 
  2. Powiat
    • opracowanie powiatowego planu zarządzania kryzysowego, 
    • organizacja i praca Powiatowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego, 
    • monitorowanie, planowanie, reagowanie i usuwanie skutków zagrożeń na terenie powiatu, 
    • wydawanie organom gminy zaleceń do gminnego planu zarządzania kryzysowego, 
    • organizacja i realizacja zadań z zakresu ochrony infrastruktury krytycznej. 
  3. Województwo
    • opracowanie wojewódzkiego planu zarządzania kryzysowego, 
    • monitorowanie, analizowanie i prognozowanie rozwoju zagrożeń na obszarze województwa, 
    • wnioskowanie o użycie pododdziałów lub oddziałów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej do wykonywania zadań, 
    • współpraca z innymi zespołami zarządzania kryzysowego, wykonywanych w ramach planowania operacyjnego realizowanego w województwie; 
    • organizacja wykonania zadań z zakresu ochrony infrastruktury krytycznej. 

Dlaczego to takie ważne? 

Zarządzanie kryzysowe to nie tylko działania podejmowane w czasie kryzysu, to przede wszystkim odpowiednie przygotowanie i planowanie. Sprawnie działające struktury zarządzania kryzysowego w samorządach to podstawa, która pozwala ograniczyć straty i chronić życie oraz zdrowie ludzi. 

Jak wspieramy samorządy w zakresie zarządzania kryzysowego? 

Jako firma specjalizująca się w zarządzaniu kryzysowym i ciągłości działania pomagamy jednostkom samorządowym, instytucjom i firmom w następujący sposób: 

  • prowadzimy audyty zgodności i efektywności systemu zarządzania kryzysowego; 
  • przygotowujemy plany zarządzania kryzysowego, plany awaryjne oraz ciągłości działania; 
  • przeprowadzamy szkolenia, ćwiczenia i instruktarze.

Szukasz wsparcia w realizacji zadań związanych z zarządzaniem kryzysowym?  Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń +48 737 393 280. Zapoznaj się również z naszą pełną ofertą w zakresie zarządzania kryzysowego i ciągłości działania! 

Jak opracować skuteczny plan zarządzania kryzysowego? 

Plan zarządzania kryzysowego (PZK) to jeden z najważniejszych dokumentów w systemie bezpieczeństwa lokalnego. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie spójnego, przemyślanego i skutecznego reagowania na sytuacje kryzysowe, począwszy od katastrof naturalnych a skończywszy na awariach infrastruktury czy zagrożeniach chemicznych. 

W Polsce obowiązek tworzenia takich planów mają m.in. gminy, powiaty, województwa oraz administracja rządowa. Jak więc powinien wyglądać plan zarządzania kryzysowego na poziomie samorządu? 

Podstawa prawna 

Zasady opracowywania planów zarządzania kryzysowego reguluje: 

Co zawiera plan zarządzania kryzysowego? 

Plan zarządzania kryzysowego powinien składać się z części opisowej i załączników funkcjonalnych.  

  1. plan główny zawierający: a) charakterystykę zagrożeń oraz ocenę ryzyka ich wystąpienia, w tym dotyczących infrastruktury krytycznej, oraz mapy ryzyka i mapy zagrożeń, b) zadania i obowiązki uczestników zarządzania kryzysowego w formie siatki bezpieczeństwa, c) zestawienie sił i środków planowanych do wykorzystania w sytuacjach kryzysowych, d) zadania określone planami działań krótkoterminowych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, z późn. zm.);
  2. zespół przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowych, a w tym: a) zadania w zakresie monitorowania zagrożeń, b) tryb uruchamiania niezbędnych sił i środków, uczestniczących w realizacji planowanych przedsięwzięć na wypadek sytuacji kryzysowej, c) procedury reagowania kryzysowego, określające sposób postępowania w sytuacjach kryzysowych, d) współdziałanie między siłami, o których mowa w lit. b; 
  3. załączniki funkcjonalne planu głównego określające: a) procedury realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego, w tym związane z ochroną infrastruktury krytycznej, b) organizację łączności, c) organizację systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania, d) zasady informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania na wypadek zagrożeń, e) organizację ewakuacji z obszarów zagrożonych, f) organizację ratownictwa, opieki medycznej, pomocy społecznej oraz pomocy psychologicznej, g) organizację ochrony przed zagrożeniami charakterystycznymi dla danego obszaru, h) wykaz zawartych umów i porozumień związanych z realizacją zadań zawartych w planie zarządzania kryzysowego, i) zasady oraz tryb oceniania i dokumentowania szkód, j) procedury uruchamiania rezerw państwowych, k) wykaz infrastruktury krytycznej znajdującej się odpowiednio na terenie województwa, powiatu lub gminy, objętej planem zarządzania kryzysowego, l) priorytety w zakresie ochrony oraz odtwarzania infrastruktury krytycznej.

Dlaczego to takie ważne? 

Plan zarządzania kryzysowego to nie tylko obowiązek ustawowy, ale przede wszystkim realne narzędzie chroniące ludzi, mienie i środowisko. Dlatego warto zadbać, by był dobrze opracowany, przetestowany i gotowy do użycia, zanim zagrożenie stanie się rzeczywistością. 

Jak wspieramy samorządy w zakresie zarządzania kryzysowego?

Jako firma specjalizująca się w zarządzaniu kryzysowym i ciągłości działania pomagamy jednostkom samorządowym, instytucjom i firmom w następujący sposób: 

  • prowadzimy audyty zgodności i efektywności systemu zarządzania kryzysowego; 
  • przygotowujemy plany zarządzania kryzysowego, plany awaryjne oraz ciągłości działania; 
  • przeprowadzamy szkolenia, ćwiczenia i instruktarze. 

Szukasz wsparcia w realizacji zadań związanych z zarządzaniem kryzysowym? Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń +48 737 393 280. Zapoznaj się również z naszą pełną ofertą w zakresie zarządzania kryzysowego i ciągłości działania!