#samorząd - Instin - Tworzymy kulturę bezpieczeństwa

Blisko 70 osób wzięło udział w dwóch szkoleniach zasadniczych z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, które eksperci INSTIN przeprowadzili dla Starostwa Powiatowego w Garwolinie. Zajęcia odbyły się w dniach 17-18 oraz 24-25 września 2026 r.

Dwa szkolenia zasadnicze dla Starostwa Powiatowego w Garwolinie

Wrześniowy cykl został zrealizowany dla dwóch grup uczestników. Pierwsze szkolenie odbyło się 17–18 września, natomiast druga grupa uczestniczyła w zajęciach tydzień później – 24–25 września.

Program koncentrował się na przygotowaniu administracji do realizacji zadań wynikających z systemu ochrony ludności i obrony cywilnej. Podczas zajęć omawiano m.in. zadania i odpowiedzialność poszczególnych podmiotów, zasady współdziałania, organizację działań na wypadek wystąpienia zagrożeń oraz praktyczne aspekty funkcjonowania struktur odpowiedzialnych za bezpieczeństwo mieszkańców.

Istotną częścią szkolenia było również odniesienie obowiązujących regulacji do codziennych zadań realizowanych przez administrację na poziomie lokalnym i powiatowym.

Łącznie w obu grupach przeszkoliliśmy blisko 70 osób, wzmacniając ich przygotowanie do realizacji obowiązków związanych z bezpieczeństwem i reagowaniem w sytuacjach zagrożenia.

Dziękujemy Starostwu Powiatowemu w Garwolinie za zaufanie i współpracę, a wszystkim uczestnikom za aktywny udział w zajęciach.

Szkolenia z ochrony ludności i obrony cywilnej dla samorządów

INSTIN realizuje szkolenia zasadnicze i aktualizujące dla jednostek samorządu terytorialnego, urzędów, instytucji oraz innych podmiotów zaangażowanych w realizację zadań z zakresu bezpieczeństwa.

Chcesz, abyśmy przeszkolili również kadrę Twojego urzędu, instytucji lub jednostki organizacyjnej?

Zapraszamy do kontaktu z INSTIN. Przygotujemy szkolenie dostosowane do potrzeb Twojej organizacji.

16 września 2026 r. eksperci INSTIN przeprowadzili szkolenie aktualizujące z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego Urzędu Miejskiego Gminy Łobżenica. Zajęcia poprowadził Dariusz Kilian – trener INSTIN.

Szkolenie zostało zorganizowane w ramach doskonalenia przygotowania administracji samorządowej do realizacji zadań wynikających z ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej.

Praktyczne przygotowanie samorządu do realizacji zadań z zakresu ochrony ludności

Program szkolenia obejmował zagadnienia związane z funkcjonowaniem systemu ochrony ludności i obrony cywilnej, ze szczególnym uwzględnieniem roli administracji samorządowej w zapewnianiu bezpieczeństwa mieszkańcom.

W trakcie zajęć poruszono kwestie dotyczące współdziałania organów i podmiotów ochrony ludności, planowania działań na wypadek zagrożeń oraz komunikowania ryzyka społeczności lokalnej. Istotnym elementem programu były również zagadnienia związane z rozpoznawaniem fałszywych informacji i przeciwdziałaniem dezinformacji w sytuacjach kryzysowych.

Szkolenie pozwoliło uczestnikom spojrzeć na obowiązujące rozwiązania prawne przez pryzmat ich praktycznego zastosowania w codziennym funkcjonowaniu samorządu.

Wspieramy samorządy w budowaniu bezpieczeństwa

Regularne podnoszenie kwalifikacji pracowników administracji publicznej stanowi ważny element budowania sprawnego systemu ochrony ludności i obrony cywilnej. Odpowiednie przygotowanie kadry przekłada się na skuteczniejszą organizację działań, współpracę pomiędzy poszczególnymi podmiotami oraz gotowość do reagowania w sytuacjach zagrożenia.

Dziękujemy Urzędowi Miejskiemu Gminy Łobżenica za zaufanie i współpracę, a wszystkim uczestnikom za aktywny udział w szkoleniu!

Szkolenia z ochrony ludności i obrony cywilnej dla Twojej instytucji

Chcesz, abyśmy przeszkolili również kadrę Twojego urzędu, instytucji lub jednostki organizacyjnej?

Zapraszamy do współpracy z INSTIN! Oferujemy szkolenia z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym szkolenia zasadnicze oraz aktualizujące, dostosowane do potrzeb poszczególnych grup odbiorców.

Sprawdź naszą ofertę szkoleń aktualizujących lub skontaktuj się z nami, aby uzyskać szczegółowe informacje.

📩 E-mail: szkolenia@instin.pl

📞 Telefon: +48 789 565 004

🌐 Formularz kontaktowy INSTIN

Alarm w Lublinie pokazał, jak różne i nie zawsze właściwe mogą być reakcje instytucji na zagrożenie z powietrza. Sergiusz Parszowski, właściciel firmy INSTIN, w rozmowie z Radio ZET wyjaśnia, gdzie należy szukać ochrony i dlaczego procedury muszą być dostosowane do rodzaju zagrożenia, a nie oparte na schematach znanych z ewakuacji pożarowej.

Syreny alarmowe, pracownicy urzędu kierowani do parku, uczniowie gromadzeni w salach gimnastycznych i na boiskach, a w jednej ze szkół – prośba do rodziców o odebranie dzieci. Reakcje instytucji podczas alarmu na Lubelszczyźnie pokazały, jak duże znaczenie mają wcześniej przygotowane i przećwiczone procedury. Sytuację dla RadioZET.pl komentował Sergiusz Parszowski – właściciel INSTIN, ekspert w zakresie bezpieczeństwa i zarządzania kryzysowego.

17 września, w związku z rosyjskimi atakami na zachodnią Ukrainę, na terenie Lubelszczyzny i Podkarpacia uruchomiono system ostrzegania ludności. Mieszkańcy otrzymali Alert RCB, a w części regionu uruchomiono również syreny alarmowe. Wszystko wydarzyło się w ciągu dnia, kiedy tysiące osób przebywały w szkołach, urzędach i miejscach pracy.

Jak opisało RadioZET.pl, reakcje poszczególnych instytucji znacząco się od siebie różniły. Część szkół skierowała uczniów do piwnic, podziemnych szatni i wewnętrznych korytarzy. W innych placówkach dzieci znalazły się jednak w salach gimnastycznych lub na terenach otwartych. Pracownicy Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego opuścili natomiast budynek i przeszli do pobliskiego Ogrodu Saskiego.

Gdzie szukać ochrony podczas zagrożenia z powietrza?

Jak podkreśla Sergiusz Parszowski, właściciel INSTIN, w przypadku zagrożenia atakiem z powietrza podstawowym celem powinno być znalezienie możliwie bezpiecznej przestrzeni chroniącej przed skutkami wybuchu i odłamkami.

Jeżeli znajdujemy się już wewnątrz budynku, należy w pierwszej kolejności szukać pomieszczeń znajdujących się na niższych kondygnacjach, z dala od okien i zewnętrznych ścian. Mogą to być m.in. centralne korytarze, klatki schodowe, piwnice czy inne pomieszczenia zapewniające dodatkowe przegrody pomiędzy człowiekiem a potencjalnym źródłem zagrożenia.

Takie podejście jest zgodne z rządowym „Poradnikiem bezpieczeństwa”. W przypadku ataku z powietrza rekomendowane miejsce schronienia powinno być pozbawione okien, posiadać grube ściany i strop. Jeżeli nie można dotrzeć do oznaczonego miejsca schronienia, zalecane jest pozostanie w budynku, z dala od okien i możliwie blisko jego centralnej części.

„Absolutnie nie rozumiem, dlaczego urzędnicy i interesanci opuszczali budynek” – komentował dla RadioZET.pl Sergiusz Parszowski.

Sala gimnastyczna nie zawsze jest bezpiecznym rozwiązaniem

Wątpliwości eksperta INSTIN wzbudziło również kierowanie dużych grup uczniów do sal gimnastycznych. Takie przestrzenie często posiadają duże przeszklenia, a jednoczesne zgromadzenie wielu osób w jednym miejscu może zwiększać skalę potencjalnych skutków zdarzenia.

Sergiusz Parszowski zwraca uwagę na znaczenie rozśrodkowania osób – zamiast gromadzenia wszystkich w jednej dużej sali możliwe jest wykorzystanie kilku wewnętrznych pomieszczeń, korytarzy czy niższych kondygnacji. Poszczególne ściany i stropy mogą wówczas stanowić dodatkową osłonę przed odłamkami lub skutkami uderzenia.

Rządowe zalecenia wskazują także, że przebywanie na otwartej przestrzeni zapewnia mniejszą ochronę niż pozostanie wewnątrz odpowiednio wybranego miejsca w budynku. Jeśli człowiek znajduje się na zewnątrz, powinien szukać najbliższego miejsca zapewniającego choćby podstawową osłonę.

Rodzice nie powinni być wzywani do szkoły w czasie alarmu

Szczególne zastrzeżenia wzbudziła sytuacja w jednej z lubelskich szkół, gdzie rodzice otrzymali wiadomość z prośbą o odebranie dzieci w związku z potencjalnym zagrożeniem.

Zdaniem Sergiusza Parszowskiego takie działanie może powodować kolejne problemy: zwiększyć ruch na drogach, doprowadzić do gromadzenia się dużej liczby osób przed szkołami i wywołać dodatkowy chaos. W czasie trwającego zagrożenia także rodzice mogą znajdować się w miejscach, które powinni opuścić dopiero po odwołaniu alarmu lub otrzymaniu odpowiednich instrukcji.

Procedura musi odpowiadać rodzajowi zagrożenia

Lubelski Urząd Wojewódzki wyjaśnił RadioZET.pl, że Ogród Saski funkcjonował w jego procedurach jako miejsce zbiórki po opuszczeniu budynku, a w chwili podejmowania decyzji służby nie posiadały informacji o bezpośrednim zagrożeniu dla centrum Lublina. Urząd poinformował również, że znajdujący się w budynku schron wymaga generalnego remontu i nie jest obecnie gotowy do wykorzystania.

Władze Lublina wskazywały natomiast, że działania w szkołach były dostosowywane do charakterystyki konkretnych obiektów. Zapowiedziano również analizę przebiegu zdarzenia i spotkanie z dyrektorami placówek dotyczące elementów wymagających usprawnienia.

Sytuacja pokazuje jednak szerszy problem: procedura ewakuacyjna przygotowana na pożar nie musi być właściwą odpowiedzią na zagrożenie atakiem z powietrza. W jednym przypadku kluczowe może być jak najszybsze opuszczenie obiektu, w innym – pozostanie wewnątrz i znalezienie najlepiej osłoniętego pomieszczenia.

Procedury trzeba przygotować przed alarmem

Sam dokument nie wystarczy, jeśli pracownicy nie wiedzą, jak zastosować go w praktyce. Instytucje publiczne, szkoły, przedsiębiorstwa i administratorzy obiektów powinni wcześniej określić miejsca zapewniające największy poziom ochrony, wyznaczyć osoby odpowiedzialne za podejmowanie decyzji oraz regularnie szkolić pracowników i prowadzić ćwiczenia.

Rządowy „Poradnik bezpieczeństwa” podkreśla znaczenie wcześniejszego przygotowania zarówno w szkołach, jak i miejscach pracy, w tym znajomości procedur, miejsc schronienia i udziału w próbnych alarmach.

Doświadczenia z 17 września mogą być więc ważną lekcją dla całego systemu ochrony ludności. Syrena alarmowa powinna uruchamiać nie improwizację, lecz wcześniej przygotowany i przećwiczony sposób działania adekwatny do konkretnego rodzaju zagrożenia.

Pełny materiał Piotra Kozłowskiego wraz z komentarzem Sergiusza Parszowskiego dostępny jest w serwisie RadioZET.pl:

Alarm w Lublinie. Urzędnicy poszli do parku, uczniowie zostali na boisku. Ekspert w szoku – Wiadomości Radio ZET

Polska odbudowuje system ochrony ludności i obrony cywilnej, jednak same inwestycje w schrony i sprzęt nie wystarczą do stworzenia skutecznego systemu bezpieczeństwa. Marcel Rutkowski, ekspert INSTIN, wskazuje, dlaczego równie ważne są sprawne procedury, współpraca instytucji i samorządów oraz odpowiednio przygotowani obywatele.

O znaczeniu odporności społecznej i wyzwaniach związanych z rozwojem systemu ochrony ludności na łamach portalu XYZ mówił Marcel Rutkowski – ekspert firmy INSTIN, specjalista ds. bezpieczeństwa.

Publikacja Michała Szcześniewskiego powstała m.in. na podstawie dyskusji podczas I Międzynarodowego Forum Liderów Odporności, które odbyło się 10 września 2026 r. w ramach XXXIV Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach.

Schron to nie cały system bezpieczeństwa

Odbudowa systemu ochrony ludności wymaga zarówno inwestycji infrastrukturalnych, jak i przygotowania administracji do reagowania na sytuacje kryzysowe.

W 2026 r. na ochronę ludności przewidziano 5,5 mld zł. Jednocześnie do weryfikacji zgłoszono ponad 6 tys. starszych budowli ochronnych, z których żadna nie została uznana za gotową do wykorzystania zgodnie z obecnymi standardami. Około połowa może natomiast nadawać się do modernizacji.

Samo zwiększenie nakładów finansowych nie zapewni jednak bezpieczeństwa mieszkańcom. Równie ważne pozostają przygotowanie samorządów, odpowiednie procedury, sprawna komunikacja oraz zdolność do utrzymania podstawowych usług w czasie kryzysu.

Marcel Rutkowski: system tworzą także obywatele

Zdaniem Marcela Rutkowskiego, eksperta INSTIN, współczesne zagrożenia wymagają szerszego spojrzenia na odpowiedzialność za bezpieczeństwo.

Nie może ona spoczywać wyłącznie na administracji państwowej i profesjonalnych służbach. Szczególnie w przypadku kryzysów obejmujących jednocześnie wiele obszarów funkcjonowania państwa istotnego znaczenia nabiera przygotowanie lokalnych społeczności.

Jak podkreśla ekspert:

„System tworzą także obywatele”.

W pierwszych minutach sytuacji kryzysowej służby nie zawsze będą w stanie dotrzeć do wszystkich potrzebujących. Wówczas szczególnego znaczenia nabiera umiejętność samodzielnego reagowania, wzajemna pomoc mieszkańców oraz zaangażowanie lokalnych organizacji i jednostek ochotniczych.

Odporności nie da się zbudować rozporządzeniem

Budowanie odporności społecznej to proces, który nie ogranicza się do tworzenia nowych struktur, opracowywania procedur czy zakupu wyposażenia.

Marcel Rutkowski zwraca uwagę, że fundamentem skutecznego systemu jest kultura bezpieczeństwa rozwijana na poziomie jednostki, a następnie lokalnych społeczności i całego społeczeństwa.

Istotną rolę odgrywają tutaj edukacja, znajomość zasad reagowania na zagrożenia, więzi sąsiedzkie oraz umiejętność rozpoznawania dezinformacji.

Świadomy i odpowiednio przygotowany obywatel nie jest wyłącznie odbiorcą działań podejmowanych przez państwo, lecz aktywnym uczestnikiem systemu bezpieczeństwa.

Odporność zaczyna się przed kryzysem

Wnioski z I Międzynarodowego Forum Liderów Odporności pokazują, że skuteczny system ochrony ludności musi opierać się na współpracy administracji, samorządów, służb, przedsiębiorców, organizacji społecznych oraz mieszkańców.

Inwestycje w infrastrukturę powinny iść w parze z przygotowaniem ludzi, regularnymi ćwiczeniami, rozwijaniem kompetencji oraz zapewnieniem ciągłości funkcjonowania podstawowych usług.

To właśnie połączenie odpowiedniego zaplecza technicznego, sprawnych instytucji i świadomego społeczeństwa pozwala budować odporność na sytuacje kryzysowe.

Pełny artykuł Michała Szcześniewskiego dostępny jest w serwisie XYZ.pl: 5,5 mld zł na ochronę ludności. Schrony to nie wszystko – XYZ

Zbyt częste i niewystarczająco zróżnicowane komunikaty mogą sprawić, że mieszkańcy zaczną je ignorować. Sergiusz Parszowski, właściciel firmy INSTIN, w rozmowie z portalem RadioZET.pl wskazał, jakie zmiany są potrzebne w systemie ostrzegania i alarmowania ludności.

W ostatnich tygodniach mieszkańcy części wschodniej Polski wielokrotnie otrzymywali Alerty RCB związane z rosyjskimi atakami na zachodnią Ukrainę i potencjalnym zagrożeniem dla terytorium Polski. Część wiadomości była rozsyłana w godzinach nocnych, a komunikaty obejmowały niekiedy bardzo duże obszary. Radio ZET zwróciło uwagę, że taka częstotliwość może prowadzić do stopniowego osłabienia reakcji mieszkańców na kolejne ostrzeżenia.

O problemie opowiedział portalowi Sergiusz Parszowski – właściciel firmy INSTIN, ekspert i doradca w zakresie bezpieczeństwa oraz zarządzania kryzysowego.

Między brakiem informacji a nadmiarem komunikatów

Jak wskazał Sergiusz Parszowski, system ostrzegania powinien być na bieżąco dostosowywany do charakteru i skali zagrożenia. Z jednej strony brak informacji pozbawia mieszkańców możliwości odpowiedniego przygotowania się i reakcji. Z drugiej – nadmierna liczba podobnie brzmiących alarmów powoduje, że komunikaty zaczynają powszednieć.

Właściciel INSTIN porównał system ostrzegania do konsolety radiowej, na której poszczególne poziomy należy nieustannie dostosowywać do sytuacji. Jego zdaniem w ostatnim czasie nastąpiło przejście od zbyt ograniczonego informowania społeczeństwa do bardzo częstego wykorzystywania Alertu RCB.

Problem jest szczególnie istotny w sytuacji, gdy wiadomości trafiają do mieszkańców co kilka dni, również w środku nocy. Jeżeli kolejne komunikaty nie wiążą się z koniecznością podjęcia konkretnych działań, odbiorcy mogą z czasem przestać traktować je z należytą uwagą.

Informacja, ostrzeżenie i alarm to nie to samo

Zdaniem Sergiusza Parszowskiego jednym z podstawowych elementów wymagających poprawy jest sama konstrukcja przesyłanych wiadomości.

„Treść SMS-ów z pewnością wymaga modyfikacji.”

Ekspert INSTIN zwraca uwagę na konieczność wyraźnego rozróżnienia trzech poziomów komunikacji kryzysowej: informacyjnego, ostrzegawczego i alarmowego. Każdy z nich powinien wskazywać odbiorcy inną skalę pilności i oczekiwanej reakcji.

Komunikat informacyjny powinien przede wszystkim przekazywać wiedzę o sytuacji. Ostrzeżenie dotyczy zagrożenia, które może wystąpić i wymaga zwiększonej uwagi. Alarm powinien natomiast być wykorzystywany wtedy, gdy niebezpieczeństwo jest bezpośrednie lub jego wystąpienie jest wysoce prawdopodobne.

Właśnie dlatego znaczenie ma również język wiadomości. Kilkukrotne powtarzanie słowa „UWAGA” już na etapie informacji o potencjalnym zagrożeniu może utrudnić późniejsze wyraźne zakomunikowanie sytuacji, w której konieczne będzie natychmiastowe działanie mieszkańców.

Alert powinien mówić mieszkańcowi, co ma zrobić

Samo poinformowanie o zagrożeniu nie wystarcza. Skuteczny komunikat kryzysowy powinien być krótki, jednoznaczny i możliwie precyzyjny, a przede wszystkim wskazywać odbiorcy, czy powinien podjąć konkretne działania.

Znaczenie ma również obszar, do którego kierowany jest alert. Sergiusz Parszowski wskazał w rozmowie z RadioZET.pl na potrzebę zwiększenia precyzji terytorialnej systemu – tak aby, jeśli pozwalają na to dane o zagrożeniu, wiadomości były kierowane do rzeczywiście zagrożonych powiatów lub obszarów, a nie automatycznie do mieszkańców całych województw.

Jednocześnie ekspert zaznacza, że ocena poszczególnych przypadków wymaga dostępu do informacji posiadanych przez wojsko i służby monitorujące m.in. trajektorie pocisków oraz dronów. W systemie ostrzegania nie chodzi więc o ograniczanie informacji za wszelką cenę, lecz o znalezienie właściwej proporcji pomiędzy ostrożnością a skutecznością przekazu.

Skuteczny system musi zachować zaufanie odbiorców

Alert RCB jest jednym z najważniejszych narzędzi umożliwiających szybkie dotarcie do milionów mieszkańców. Jego skuteczność zależy jednak nie tylko od technologii, lecz również od tego, czy odbiorcy ufają otrzymywanym komunikatom i potrafią na ich podstawie właściwie zareagować.

Dlatego rozwój systemu ostrzegania powinien obejmować nie tylko zwiększanie jego zasięgu, ale również lepsze różnicowanie poziomu zagrożenia, precyzyjniejsze adresowanie wiadomości oraz jasne instrukcje postępowania. W sytuacji rzeczywistego zagrożenia komunikat alarmowy musi jednoznacznie wyróżniać się spośród codziennych informacji i ostrzeżeń.

Pełna rozmowa i artykuł Piotra Kozłowskiego dostępne są w serwisie RadioZET.pl: „Najpierw alertów RCB nie było wcale, teraz nawet kilka dziennie. Ekspert wskazuje co zmienić”

Prawidłowo funkcjonujący system ostrzegania ludności nie może ograniczać się wyłącznie do uruchomienia syren. Mieszkańcy muszą również wiedzieć, jakie zagrożenie wystąpiło i jak powinni zareagować.

Sergiusz Parszowski, właściciel firmy INSTIN, skomentował dla Polskiego Radia 24 działania podjęte po wtargnięciu rosyjskiej rakiety manewrującej Ch-101 w polską przestrzeń powietrzną.

W jego ocenie uruchomienie syren alarmowych w województwach lubelskim i podkarpackim było właściwą decyzją. Zabrakło jednak równoległych komunikatów, które wyjaśniałyby mieszkańcom charakter zagrożenia i wskazywały sposób dalszego postępowania.

To właśnie połączenie alarmowania z rzetelnym informowaniem decyduje o skuteczności całego systemu. Sam sygnał może wzbudzić uwagę, ale bez odpowiedniego komunikatu może również prowadzić do dezorientacji, poszukiwania informacji w niesprawdzonych źródłach lub lekceważenia kolejnych ostrzeżeń.

Dlatego przygotowanie jednostek samorządu terytorialnego powinno obejmować nie tylko procedury uruchamiania syren, lecz także gotowe mechanizmy przekazywania mieszkańcom szybkich, spójnych i jednoznacznych komunikatów.

Pełny materiał z komentarzem Sergiusza Parszowskiego dostępny jest na stronie Polskiego Radia 24.

Kielce wskazały 16 miejsc doraźnego schronienia, które w sytuacji zagrożenia mają zapewnić przestrzeń dla ponad 12 tys. osób. O znaczeniu tej inicjatywy oraz kolejnych etapach przygotowania obiektów wypowiedział się dla Radia Kielce Sergiusz Parszowski, ekspert ds. bezpieczeństwa i właściciel firmy INSTIN.

Miejsca doraźnego schronienia w Kielcach

Przygotowany przez kielecki urząd miasta wykaz obejmuje przestrzenie znajdujące się pod obiektami użyteczności publicznej w różnych częściach miasta. Wśród wskazanych lokalizacji znalazły się m.in. Targi Kielce, Kieleckie Centrum Kultury, Dworzec Autobusowy oraz budynek dawnej Szkoły Podstawowej nr 30.

Opublikowanie listy ma pokazać mieszkańcom potencjał, którym Kielce dysponują obecnie w zakresie zapewnienia miejsc schronienia. Władze miasta zapowiadają jednocześnie, że wykaz będzie stopniowo rozbudowywany.

Planowane są m.in. ekspertyzy technologiczne mniejszych przestrzeni znajdujących się w zasobach spółdzielni mieszkaniowych. Funkcje ochronne mają być również uwzględniane w nowych inwestycjach, w tym w planowanych parkingach podziemnych i wielopoziomowych.

Wskazanie lokalizacji to ważny pierwszy etap

Jak podkreślił w rozmowie z Radiem Kielce Sergiusz Parszowski, wyznaczenie miejsc doraźnego schronienia należy traktować jako początek procesu ich właściwego przygotowania.

Kolejnymi etapami powinny być szczegółowa ocena możliwości wykorzystania poszczególnych obiektów, określenie zakresu niezbędnych prac oraz ich dostosowanie do obowiązujących wymagań techniczno-budowlanych. Istotne jest również zapewnienie odpowiedniego wyposażenia i oznakowania, a także przekazanie mieszkańcom aktualnych i łatwo dostępnych informacji.

Działania te powinny tworzyć spójny element lokalnego systemu ochrony ludności, a nie funkcjonować wyłącznie jako wykaz potencjalnych lokalizacji.

Proces wymagający dalszego rozwoju

Obecnie wskazane miejsca zapewniają możliwość schronienia jedynie części mieszkańców Kielc. Władze miasta mają świadomość istniejących potrzeb i zapowiadają sukcesywne zwiększanie liczby dostępnych obiektów.

Rozwój bazy miejsc schronienia będzie wymagał zarówno wykorzystania istniejącej infrastruktury, jak i uwzględniania funkcji ochronnych w nowych inwestycjach. Szczególnego znaczenia nabierają w tym kontekście obiekty podwójnego zastosowania, które w codziennym użytkowaniu mogą pełnić funkcje użytkowe, a w sytuacji zagrożenia zostać wykorzystane do ochrony ludności.

Przygotowanie odpowiedniej liczby miejsc schronienia jest procesem wieloetapowym. Obejmuje nie tylko identyfikację potencjalnych obiektów, lecz także ich ocenę techniczną, dostosowanie, wyposażenie oraz powiązanie z systemem alarmowania, informowania i reagowania kryzysowego.

INSTIN wspiera przygotowanie zasobów ochrony ludności

Skuteczne przygotowanie miejsc doraźnego schronienia wymaga połączenia wiedzy z zakresu ochrony ludności, budownictwa, zarządzania kryzysowego oraz bezpieczeństwa obiektów.

INSTIN wspiera jednostki samorządu terytorialnego i zarządców obiektów w ocenie zasobów ochrony ludności, identyfikowaniu potencjalnych miejsc schronienia oraz określaniu kierunków dalszych działań organizacyjnych i technicznych.

Zachęcamy do przeczytania całego materiału Radia Kielce z komentarzem Sergiusza Parszowskiego.

Sergiusz Parszowski, właściciel firmy INSTIN i ekspert w zakresie bezpieczeństwa, zarządzania kryzysowego oraz ochrony ludności, wystąpi jako prelegent podczas Forum Bezpieczeństwa 360° – Ochrona ludności i cyberbezpieczeństwo sektora publicznego, organizowanego przez Wolters Kluwer Polska.

Wydarzenie odbędzie się w dniach 21–22 września 2026 roku w Warszawie i zgromadzi przedstawicieli administracji rządowej i samorządowej, środowiska akademickiego, służb oraz ekspertów i praktyków odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, cyberbezpieczeństwo i zarządzanie kryzysowe.

Sergiusz Parszowski wygłosi prelekcję pt.:

„Nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym – obowiązki dla sektora publicznego”

Wystąpienie odbędzie się 21 września o godz. 15:10. Prelekcja zostanie poświęcona najważniejszym zmianom wynikającym z nowelizacji ustawy oraz ich praktycznym konsekwencjom dla jednostek sektora publicznego. Omówione zostaną również nowe obowiązki, odpowiedzialność poszczególnych podmiotów oraz wyzwania związane z dostosowaniem organizacji do zmieniających się regulacji.

Udział właściciela INSTIN w Forum Bezpieczeństwa 360° stanowi kolejną okazję do podzielenia się wiedzą i doświadczeniami zdobywanymi podczas współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, instytucjami publicznymi oraz podmiotami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i ciągłość działania.

📍 Miejsce: Hotel Sound Garden, ul. Żwirki i Wigury 18 w Warszawie
📅 Termin: 21–22 września 2026 r.
🎤 Prelekcja Sergiusza Parszowskiego: 21 września, godz. 15:10

Szczegółowy program wydarzenia zostanie opublikowany wkrótce. Zachęcamy do udziału w Forum i wysłuchania prelekcji przedstawiciela INSTIN.

Forum BEZPIECZEŃSTWA 360° – rejestracja

Zarządzanie bezpieczeństwem na szczeblu wojewódzkim to kluczowy element łączący działania lokalne (gmin, powiatów) z administracją centralną. Ustawa z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej precyzyjnie określa role i zadania na tym poziomie. Jak w świetle tych przepisów wygląda podział obowiązków i za co dokładnie odpowiada województwo?

Kto kieruje ochroną ludności na szczeblu województwa?

Struktura zarządzania na tym poziomie opiera się na dualizmie administracyjnym:

terytorialnym organem ochrony ludności jest wojewoda. Odpowiada on za realizację zadań ochrony ludności i obrony cywilnej na obszarze całego województwa,
pozostałym organem ochrony ludności, wykonującym zadania w zakresie swojej właściwości, jest marszałek województwa,
z kolei sejmik województwa ma za zadanie uchwalać w budżecie województwa środki finansowe przewidziane do realizacji własnych zadań w tym obszarze.

Główne zadania wojewody

Wojewoda, jako przedstawiciel rządu w terenie, posiada najszerszy katalog kompetencji koordynacyjno-nadzorczych. Do jego kluczowych obowiązków należy m.in.:

1. Nadzór, koordynacja i wsparcie:

nadzór nad wykonywaniem zadań zleconych z zakresu administracji rządowej przez gminy, powiaty i inne podmioty na obszarze województwa,
kierowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podmioty podległe oraz na obszarze całego województwa,
udzielanie wsparcia gminom i powiatom w realizacji powierzonych im zadań,
wydawanie zaleceń dla wójtów, burmistrzów, prezydentów miast, starostów oraz dla marszałka województwa,
opracowywanie analiz i raportów na podstawie oceny ryzyka oraz oceny gotowości podmiotów,

2. Zarządzanie zasobami i infrastrukturą:

tworzenie i utrzymywanie zasobów ochrony ludności, infrastruktury niezbędnej do realizacji zadań oraz zapewnienie dostępu do wody,
ewidencjonowanie podmiotów i zasobów oraz prowadzenie Wojewódzkiej Ewidencji Zasobów Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej,
określanie sposobu utrzymania niezbędnych zasobów gwarantujących ciągłość realizacji zadań,
organizowanie i koordynowanie pomocy humanitarnej i doraźnej na obszarze województwa,
zabezpieczanie środków finansowych na realizację zadań, w tym zadań zleconych gminom i powiatom.

3. Ostrzeganie, ewakuacja i obiekty ochronne:

opracowanie i uzgadnianie wojewódzkiego planu ewakuacji ludności oraz określanie obszarów i kierunków ewakuacji,
powiadamianie, ostrzeganie i alarmowanie ludności o zagrożeniach,
organizowanie i współfinansowanie systemów wykrywania zagrożeń oraz ostrzegania,
planowanie liczby i pojemności obiektów zbiorowej ochrony, uznawanie obiektów za budowle ochronne oraz organizowanie miejsc doraźnego schronienia,
wprowadzanie danych do Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony (OZO),
przeciwdziałanie dezinformacji obniżającej społeczną odporność.

Główne zadania marszałka województwa

Marszałek województwa skupia się na wspieraniu struktur samorządowych oraz koordynowaniu podległych mu jednostek. Zgodnie z ustawą do jego zadań należy m.in.:

nadzorowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podległe i nadzorowane podmioty ochrony ludności,
udzielanie pomocy (w tym finansowej) powiatom wchodzącym w skład województwa,
zawieranie ze starostami porozumień lub umów o współdziałaniu w zakresie realizacji zadań,
planowanie i organizowanie szkoleń, ćwiczeń oraz innych form edukacji, a także wspieranie programów edukacyjnych wzmacniających społeczną odporność,
tworzenie, utrzymywanie i ewidencjonowanie zasobów ochrony ludności,
koordynowanie udostępniania podległej infrastruktury na rzecz ochrony ludności i obrony cywilnej,
zapewnienie funkcjonowania urzędu marszałkowskiego w czasie wojny,
sporządzanie co 2 lata informacji dla sejmiku województwa o stanie przygotowań samorządu do realizacji ustawowych zadań.

Jak wspieramy urzędy i instytucje na szczeblu wojewódzkim i lokalnym?

Wdrożenie wymogów ustawowych oraz budowa sprawnie działającego systemu to ogromne przedsięwzięcie operacyjne. Jako eksperci INSTIN skutecznie wspieramy urzędy i instytucje publiczne w profesjonalnym przygotowaniu się do tych wyzwań. Oferujemy kompleksowe wsparcie:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia dedykowane:

Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób pełniących funkcję wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób posiadających przydziały mobilizacyjne obrony cywilnej (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)

Szkolenia dla pozostałych grup:

Szkolenia specjalistyczne:

Ćwiczenia i wsparcie komunikacyjne:

Szukasz rzetelnego wsparcia przy wdrażaniu obowiązków wynikających z ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej? Napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280.

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom to proces, który wymaga ścisłej współpracy na każdym szczeblu samorządu. W systemie stworzonym przez ustawę z dnia 5 grudnia 2024 r. o ochronie ludności i obronie cywilnej, powiat pełni niezwykle ważną funkcję spajającą działania gmin i koordynującą pracę służb. Jakie dokładnie zadania przepisy nakładają na władze szczebla powiatowego?

Kto na szczeblu powiatu odpowiada za ochronę ludności?

Zgodnie z ustawą, terytorialnym organem ochrony ludności na obszarze powiatu jest starosta. To na nim spoczywa odpowiedzialność za realizację zadań związanych z ochroną ludności oraz obroną cywilną w regionie.

Zarządzanie na tym szczeblu opiera się również na innych filarach:

Rada powiatu ma obowiązek uchwalać w budżecie (na wniosek starosty) środki finansowe przewidziane do realizacji zadań własnych w tym zakresie.
Część strategicznych zadań – takich jak koordynacja działań ratowniczych, analiza ryzyka czy ostrzeganie ludności – starosta wykonuje przy pomocy komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

Najważniejsze zadania powiatu w zakresie ochrony ludności

Ustawa wyznacza staroście bardzo szeroki katalog obowiązków, który dzieli się na kilka kluczowych obszarów operacyjnych:

1. Koordynacja, nadzór i współpraca

kierowanie i koordynowanie realizacji zadań przez podmioty ochrony ludności na obszarze powiatu.
nadzorowanie oraz ocena wykonywania powierzonych zadań przez lokalne podmioty ochrony ludności i obrony cywilnej.
koordynowanie współpracy między służbami, inspekcjami i strażami działającymi w powiecie.
organizowanie współpracy między gminami wchodzącymi w skład powiatu.
wydawanie organom gminy (wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta) zaleceń dotyczących zadań z zakresu ochrony ludności.
wnioskowanie do wojewody o nadanie przydziałów mobilizacyjnych obrony cywilnej.
zapewnienie funkcjonowania starostwa w czasie wojny.
sporządzanie co 2 lata informacji o stanie przygotowań powiatu dla rady powiatu.

2. Zarządzanie zasobami i pomoc gminom

udzielanie gminom pomocy, gdy ich własne zasoby i możliwości ulegną wyczerpaniu.
tworzenie i utrzymywanie zasobów ochrony ludności oraz infrastruktury niezbędnej do realizacji zadań (w tym zapewnienie dostępu do wody).
wspieranie podmiotów ochrony ludności w wyposażenie w odpowiedni sprzęt i środki ochrony.
organizowanie udzielania pomocy humanitarnej oraz pomocy doraźnej na obszarze powiatu.
ewidencjonowanie podmiotów i zasobów ochrony ludności na obszarze całego powiatu.

3. Obiekty zbiorowej ochrony i plany ewakuacji

planowanie liczby i pojemności obiektów zbiorowej ochrony oraz zlecanie sprawdzania obiektów budowlanych pod tym kątem.
wyznaczanie, zawieranie porozumień i wydawanie decyzji o uznaniu obiektu za budowlę ochronną oraz organizowanie miejsc doraźnego schronienia.
wydawanie i odwoływanie poleceń udostępnienia budowli ochronnych oraz informowanie ludności o ich lokalizacji.
wprowadzanie danych do Centralnej Ewidencji Obiektów Zbiorowej Ochrony (Centralnej Ewidencji OZO).
finansowanie oraz współfinansowanie utrzymania, modernizacji i budowy infrastruktury ochronnej.
opracowywanie wkładu do wojewódzkiego planu ewakuacji w zakresie obszaru powiatu.

4. Ostrzeganie, edukacja i walka z dezinformacją

organizowanie i utrzymanie powiatowych elementów systemów wykrywania zagrożeń oraz powiadamiania, ostrzegania i alarmowania.
planowanie i organizowanie szkoleń, ćwiczeń oraz innych form edukacji z zakresu ochrony ludności.
zatwierdzanie planów ćwiczeń sporządzanych przez wójtów, burmistrzów i prezydentów miast oraz ewaluacja tych ćwiczeń.
przeciwdziałanie dezinformacji obniżającej społeczną odporność na obszarze powiatu.

Jak wspieramy samorządy w realizacji tych zadań?

Sprawne wdrożenie tak obszernego katalogu ustawowych wymogów to duże wyzwanie organizacyjne dla każdego urzędu. Jako eksperci INSTIN skutecznie wspieramy samorządy terytorialne w budowaniu bezpiecznej i zgodnej z przepisami administracji. Oferujemy kompleksowe wsparcie w następujących obszarach:

Audyty i koncepcje:

Dokumentacja i plany:

Szkolenia dedykowane:

Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób pełniących funkcję wójtów, burmistrzów i prezydentów miast (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla kadry samorządu terytorialnego (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)
Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla osób posiadających przydziały mobilizacyjne obrony cywilnej (ZASADNICZE) (AKTUALIZUJĄCE)

Szkolenia dla pozostałych grup:

Szkolenia specjalistyczne:

Ćwiczenia i wsparcie komunikacyjne:

Szukasz rzetelnego wsparcia w przygotowaniu Twojego samorządu do realizacji zadań z zakresu ochrony ludności?

Koniecznie napisz na kontakt@instin.pl lub zadzwoń pod numer +48 737 393 280.

Zapoznaj się z naszą pełną ofertą!

Jak opracować skuteczne plany zarządzania kryzysowego?

Zarządzanie kryzysowe to jeden z kluczowych elementów systemu bezpieczeństwa lokalnego. Aby działania podejmowane w sytuacji zagrożenia były skuteczne, nie mogą opierać się na improwizacji. Ich podstawą powinno być odpowiednie planowanie, jasno określone procedury, podział odpowiedzialności oraz wiedza o dostępnych siłach i środkach.

Nowelizacja ustawy o zarządzaniu kryzysowym z 29 maja 2026 roku zmieniła dotychczasowy model planowania. Zamiast jednego klasycznego planu zarządzania kryzysowego, obejmującego część główną, zespół przedsięwzięć oraz załączniki funkcjonalne, wprowadzono dwa odrębne, ale wzajemnie powiązane dokumenty:

plan zarządzania ryzykiem,
plan reagowania kryzysowego.

Oba dokumenty są łącznie określane w ustawie jako plany zarządzania kryzysowego. Plan zarządzania ryzykiem koncentruje się przede wszystkim na zapobieganiu zagrożeniom i ograniczaniu ich skutków, natomiast plan reagowania kryzysowego określa sposób działania po wystąpieniu sytuacji kryzysowej.

Obowiązek ich opracowywania dotyczy administracji rządowej, województw, powiatów i gmin. Jak zatem powinny wyglądać nowe plany zarządzania kryzysowego na poziomie samorządu?

Czym jest zarządzanie kryzysowe?

Zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, zarządzanie kryzysowe to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym.

Obejmuje ono przede wszystkim:

zapobieganie sytuacjom kryzysowym,
przygotowanie do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań,
reagowanie w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych,
usuwanie skutków sytuacji kryzysowych,
odtwarzanie zasobów i infrastruktury krytycznej.

Oznacza to, że plany zarządzania kryzysowego nie powinny być traktowane wyłącznie jako dokumentacja formalna. Ich zadaniem jest zarówno ograniczanie ryzyka wystąpienia sytuacji kryzysowych, jak i realne wsparcie organów administracji w przypadku konieczności szybkiego podejmowania decyzji, koordynowania działań oraz informowania mieszkańców..

Podstawa prawna

Zasady opracowywania planów zarządzania kryzysowego reguluje ustawa z 26 kwietnia 2007 roku o zarządzaniu kryzysowym, znowelizowana ustawą z 29 maja 2026 roku o zmianie ustawy o zarządzaniu kryzysowym oraz niektórych innych ustaw.

Nowelizacja weszła w życie 4 lipca 2026 roku i wprowadziła nową strukturę dokumentacji planistycznej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami pod pojęciem planów zarządzania kryzysowego rozumie się obecnie:

plany zarządzania ryzykiem,
plany reagowania kryzysowego.

Dokumenty te opracowuje się na poziomie krajowym, ministerialnym, centralnym, wojewódzkim, powiatowym oraz gminnym.

Jakie dokumenty składają się na plany zarządzania kryzysowego?

Obecny system planowania opiera się na dwóch dokumentach, które odpowiadają różnym etapom zarządzania kryzysowego.

Plan zarządzania ryzykiem dotyczy przede wszystkim działań podejmowanych przed wystąpieniem sytuacji kryzysowej. Plan reagowania kryzysowego określa natomiast sposób działania w przypadku, gdy zagrożenie już wystąpiło.

1. Plan zarządzania ryzykiem

Plan zarządzania ryzykiem ma charakter strategiczny i prewencyjny. Jego celem jest określenie, jakie zagrożenia mogą wystąpić na danym obszarze oraz jakie działania organizacyjne, techniczne i finansowe należy podjąć, aby ograniczyć związane z nimi ryzyko.

Plany zarządzania ryzykiem opracowuje się z uwzględnieniem zagrożeń wskazanych w Krajowej Ocenie Ryzyka. W powiatowych i gminnych planach zarządzania ryzykiem należy ponadto uwzględnić postanowienia Krajowego Planu Zarządzania Ryzykiem.

Co zawiera plan zarządzania ryzykiem?

Zgodnie z ustawą dokument powinien zawierać:

cele strategiczne,
opis zasad współpracy podmiotów wymienionych w siatce bezpieczeństwa,
listę działań służących ograniczeniu ryzyka wystąpienia zidentyfikowanych zagrożeń.

Działania ograniczające ryzyko powinny zostać przedstawione w wymiarze organizacyjnym, technicznym i finansowym. Należy przy tym określić:

hierarchię działań,
ramy czasowe ich realizacji,
podmioty wiodące i współpracujące,
sposób finansowania,
wysokość planowanych nakładów finansowych,
sposób oceny osiągniętych efektów,
wnioski wynikające z wdrożonych działań,
dane o stratach powstałych wskutek wystąpienia zagrożeń.

Plan zarządzania ryzykiem nie powinien zatem ograniczać się do samego wskazania zagrożeń. Powinien być konkretnym programem działań, określającym odpowiedzialność, terminy, koszty oraz spodziewane rezultaty.

2. Plan reagowania kryzysowego

Plan reagowania kryzysowego ma charakter operacyjny. Określa sposób działania organów administracji, służb, inspekcji, straży, jednostek organizacyjnych oraz innych podmiotów w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej.

Dokument opracowuje się w odniesieniu do zagrożeń wskazanych w Krajowej Ocenie Ryzyka oraz z uwzględnieniem właściwego planu zarządzania ryzykiem.

Oznacza to, że plan reagowania kryzysowego powinien stanowić operacyjne rozwinięcie ustaleń przyjętych wcześniej w planie zarządzania ryzykiem.

Co zawiera gminny i powiatowy plan reagowania kryzysowego?

Powiatowy oraz gminny plan reagowania kryzysowego powinny zawierać:

określenie zadań i obowiązków podmiotów wymienionych w siatce bezpieczeństwa w zakresie reagowania na sytuację kryzysową oraz usuwania jej skutków,
opis zasad współpracy tych podmiotów, w tym zasad wymiany informacji,
określenie zadań w zakresie monitorowania zagrożeń,
zestawienie pogrupowanych modułów zadaniowych wraz z opisem realizacji ujętych w nich zadań,
załączniki i procedury niezbędne do prowadzenia działań,
zestawienie przedsięwzięć minimalizujących skutki zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej dla ludności.

Moduły zadaniowe

Moduł zadaniowy jest zestawieniem przedsięwzięć i zadań przewidzianych do realizacji w sytuacji kryzysowej przez podmioty wymienione w siatce bezpieczeństwa.

Powinien on określać między innymi:

podmioty odpowiedzialne za realizację zadania,
podmioty współpracujące,
sposób postępowania,
kolejność podejmowanych czynności,
siły i środki wykorzystywane podczas działań.

Moduły zadaniowe powinny być przygotowane w taki sposób, aby mogły zostać wykorzystane podczas rzeczywistego zdarzenia, a nie jedynie stanowić formalny element dokumentacji.

Załączniki do planu reagowania kryzysowego

Plan powinien obejmować rozwiązania dotyczące:

organizacji systemu monitorowania zagrożeń, ostrzegania i alarmowania,
organizacji łączności,
informowania ludności o zagrożeniach i sposobach postępowania,
oceniania oraz dokumentowania strat i szkód,
uruchamiania rezerw strategicznych,
realizacji zadań związanych z ochroną ludności i obroną cywilną,
standardowych procedur operacyjnych reagowania kryzysowego,
ochrony i odtwarzania infrastruktury krytycznej.

W przypadku planów powiatowych i gminnych konieczne jest także określenie działań minimalizujących konsekwencje zakłócenia funkcjonowania infrastruktury krytycznej dla mieszkańców. Może to dotyczyć między innymi przerw w dostawach wody, energii, ciepła, usług telekomunikacyjnych, transportowych lub medycznych.

Kto opracowuje i zatwierdza plany?

Na poziomie gminy oba dokumenty opracowuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Projekty:

gminnego planu zarządzania ryzykiem,
gminnego planu reagowania kryzysowego

są przekazywane do zatwierdzenia właściwemu staroście.

Na poziomie powiatu dokumenty opracowuje starosta. Projekty powiatowych planów zarządzania ryzykiem i reagowania kryzysowego są przekazywane do zatwierdzenia właściwemu wojewodzie.

Plany muszą zostać uzgodnione z podmiotami wymienionymi w siatce bezpieczeństwa w zakresie dotyczącym ich zadań. Podlegają one aktualizacji w cyklu planowania nie dłuższym niż trzy lata.

Jak wygląda proces przygotowania nowych planów zarządzania kryzysowego?

Krok 1. Identyfikacja zagrożeń
Krok 2. Ocena ryzyka
Krok 3. Wyznaczenie celów strategicznych
Krok 4. Zaplanowanie działań ograniczających ryzyko
Krok 5. Opracowanie siatki bezpieczeństwa.
Krok 6. Przygotowanie planu reagowania kryzysowego
Krok 7. Opracowanie modułów zadaniowych i procedur
Krok 8. Uzgodnienie dokumentów
Krok 9. Ćwiczenia i aktualizacja

Co z dotychczasowymi planami zarządzania kryzysowego?

Wejście w życie nowych przepisów nie spowodowało automatycznej utraty ważności dotychczasowych planów zarządzania kryzysowego.

Plany przyjęte lub zatwierdzone na podstawie wcześniejszych przepisów pozostają w mocy do momentu przyjęcia lub zatwierdzenia nowych planów zarządzania ryzykiem i planów reagowania kryzysowego. Do tego czasu mogą być również aktualizowane.

Nowe dokumenty będą powstawały etapami:

Krajowy Plan Zarządzania Ryzykiem ma zostać przyjęty po raz pierwszy w ciągu 12 miesięcy od wejścia w życie nowelizacji,
plany wojewódzkie będą zatwierdzane po przyjęciu dokumentów krajowych,
plany powiatowe – po zatwierdzeniu właściwych planów wojewódzkich,
plany gminne – po zatwierdzeniu właściwych planów powiatowych.

Analogiczny mechanizm przewidziano dla planów reagowania kryzysowego. Krajowy Plan Reagowania Kryzysowego ma zostać przyjęty w terminie dziewięciu miesięcy od przyjęcia pierwszego Krajowego Planu Zarządzania Ryzykiem.

Oznacza to, że samorządy nadal mogą korzystać z dotychczasowych planów, ale powinny już przygotowywać się do opracowania dwóch nowych dokumentów.

Dlaczego to takie ważne?

Rozdzielenie dokumentacji na plan zarządzania ryzykiem i plan reagowania kryzysowego ma uporządkować proces przygotowania jednostek na zagrożenia.

Plan zarządzania ryzykiem wymaga spojrzenia długoterminowego: określenia zagrożeń, priorytetów, inwestycji, odpowiedzialności, terminów i źródeł finansowania. Plan reagowania kryzysowego przekłada te ustalenia na konkretne procedury, moduły zadaniowe oraz zasady współdziałania uruchamiane podczas sytuacji kryzysowej.

Prawidłowo przygotowane dokumenty pozwalają:

szybciej odtworzyć zasoby i infrastrukturę.
ograniczać ryzyko wystąpienia sytuacji kryzysowych,
zmniejszać potencjalne skutki zagrożeń,
jasno określić zadania i odpowiedzialność,
usprawnić współpracę między instytucjami,
poprawić przepływ informacji,
skuteczniej chronić mieszkańców,
utrzymać ciągłość najważniejszych usług,

Jak wspieramy samorządy i instytucje?

Nowa dokumentacja nie powinna być mechanicznym podziałem dotychczasowego planu na dwa pliki. Jej opracowanie wymaga ponownej analizy zagrożeń, odpowiedzialności, zasobów, finansowania i zdolności współdziałania. INSTIN wspiera jednostki samorządu terytorialnego oraz firmy w ocenie dotychczasowej dokumentacji oraz przygotowaniu rozwiązań zgodnych z nowymi przepisami i dostosowanych do lokalnych uwarunkowań.

Pomagamy m.in. w następujących obszarach:

Tworzenie dokumentacji i planów

Audyty i koncepcje bezpieczeństwa

Szkolenia, ćwiczenia i wsparcie kompetencyjne

Potrzebujesz wsparcia?

Opracowanie profesjonalnego i zgodnego z aktualnymi wymogami planu zarządzania kryzysowego to duże wyzwanie organizacyjne. Warto zadbać o to, aby dokument był nie tylko poprawny formalnie, ale także praktyczny, aktualny i możliwy do wykorzystania w realnej sytuacji kryzysowej.

Szukasz wsparcia w przygotowaniu planu zarządzania kryzysowego, procedur reagowania, audytu lub szkolenia dla swojej jednostki?

Napisz do nas: kontakt@instin.pl
Zadzwoń: +48 737 393 280

Zapoznaj się również z naszą pełną ofertą w zakresie zarządzania kryzysowego i ciągłości działania.

Szkolenie z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej dla podmiotów Miasta Garwolin

W dniach 12 i 13 czerwca, zespół naszych instruktorów przeprowadził dwudniowe szkolenie dla kadry podmiotów Miasta Garwolina, którym zależało na zaktualizowaniu wiedzy i przygotowaniu się do realizacji nowych zadań.

Szkolenie zostało przeprowadzone zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lutego 2025 r. w sprawie programów szkoleń z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej oraz wymagań dla podmiotów prowadzących szkolenia.

Podczas spotkania uczestnicy skupili się na szlifowaniu procedur bezpieczeństwa. Celem warsztatów było omówienie praktycznych aspektów funkcjonowania samorządu w obliczu współczesnych zagrożeń oraz przygotowanie podległych jednostek do skutecznego działania. Praca z bardzo kontaktową i zintegrowaną grupą pozwoliła na sprawną oraz rzeczową wymianę doświadczeń.

Zakres tematyczny warsztatów obejmował m.in.:

Zarządzanie kryzysowe – praktyczne aspekty kierowania działaniami w stanach nadzwyczajnych.
Systemy ostrzegania – procedury uruchamiania sygnałów alarmowych i obiegu informacji w mieście.
Ewakuację ludności – logistykę i organizację bezpiecznego przemieszczenia mieszkańców w razie zagrożenia.
Komunikację – zasady informowania społeczności i walkę z dezinformacją w sytuacjach kryzysowych.

Dziękujemy kadrze oraz Władzom Miasta Garwolina za odpowiedzialne podejście do kwestii bezpieczeństwa i duże zaangażowanie podczas zajęć.

Galeria zdjęć:

Zainteresowała Cię ta realizacja?

Jako eksperci w dziedzinie bezpieczeństwa, oferujemy samorządom i instytucjom publicznym kompleksowe wsparcie w realizacji zadań ustawowych. Nie ograniczamy się tylko do szkoleń – pomagamy budować kompletne systemy bezpieczeństwa.

Nasze usługi obejmują m.in.:

Szkolenia specjalistyczne – realizowane zgodnie z aktualnymi rozporządzeniami (oferta dla urzędów, podmiotów ochrony ludności i mieszkańców).
Plany Zarządzania Kryzysowego – opracowanie i aktualizacja dokumentacji planistycznej.
Plany ochrony infrastruktury krytycznej – przygotowanie niezbędnej dokumentacji.
Audyty – przeprowadzanie kontroli w gminach, m.in. w zakresie ochrony ludności, obrony cywilnej, systemów zarządzania kryzysowego oraz spraw obronnych.
Koncepcje rozwoju OLiOC – strategie budowania odporności i rozwoju Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej.
Plany ewakuacji ludności – przygotowanie procedur ewakuacyjnych.

Skontaktuj się z nami, aby omówić szczegóły współpracy!